Sun Jan 20, 2008 2:28 pm
18 มค. 51 2551 22.15 น.
EPISODE 4 PART 2 “โลกไม่กว้างอย่างที่คิด” (ไปไหนทำอะไรก็เจอ “คณะเรา”)
สวัสดีครับน้องๆที่ติดตามอ่าน ผมว่าจะเขียนต่อภายใน 2-3 วัน เลยมาหลายวันแล้ว กะว่าจะให้น้องอุ๊ POST ตอน WEEKEND ก่อนอื่นขอขอบคุณน้องเดชาพร 68 อย่างมากที่อุตส่าห์ไปซื้อ STICKERS ที่ รร. และส่ง EMS มาให้ผม ยังไม่ได้โทรไปขอบคุณเลย
ขอ CONFIRM คุณชูศักดิ์ ชมะนันทน์ เลขประจำตัว 16567
ถ้าใครเคยอ่าน “อนศ. VS ตอ.” ฝากน้องชัยวัฒน์แก้นามสกุลของจอมพลสฤษดิ์ ธนะรัชต์ ไม่ใช่ ธนะรัตน์ นะครับ ผมคงเขียนหวัดไปหน่อย.....
ในตอนนั้นได้เอ่ยนามพี่นักฟุตบอลที่ได้แชมป์เตรียมอุดมศึกษา ของกรมพละในปีแรก (2500) ผมประทับใจ พี่กระจ่าง อินใจเอื้อ มาก พี่กระจ่างเป็นประตูคนแรกของบอลนักเรียนที่สวมถุงมือลงเล่น สมัยนั้นถือเป็นเรื่องแปลก คนอื่นคิดว่าแค่โก้ๆ โดยไม่รู้ว่าถุงมือโกล์นั้นช่วยในการรับลูกติดมือทั้งแห้งและเปียก และยังป้องกันบาดเจ็บด้วย
ผมคนว่างงาน ค้นหาทาง 1133 จนได้เบอร์คุณชัยสิทธิ์ อินใจเอื้อ ลูกชายพี่กระจ่าง ซึ่งบังเอิญเหลือเกินที่พี่ท่านอยู่บ้านลูกชาย อายุพี่กระจ่าง 68 แล้ว พอผมแนะนำตัวพี่ก็บอกว่าดีใจจริงๆ เพราะเมื่อ 2-3 เดือนที่ผ่านมาลูกสาวบังเอิญ SEARCH ชื่อพี่กระจ่างใน GOOGLE แล้วพบเรื่อง “อนศ. VS ตอ.” ใน WEB ของเรา พี่บอกว่าอ่านแล้วขนลุกซู่เลย น้องๆว่าน่าแปลกไหม? ผมเขียนลงใน WEB เกือบ 2 ปีแล้ว และโอกาสที่พี่กระจ่างจะมาเปิด WEB แล้วพบเรื่องนี้มีน้อยมาก แต่บังเอิญลูกสาวเปิดไปเจอ และผมก็โทรฯมาจนได้คุยกับพี่กระจ่าง คุยกันยาวมากครับ พี่กระจ่างเล่าเพิ่มเติมเรื่อง “อนศ.ปะทะ นนอ.” ว่าหลังจากนั้น 1-2 อาทิตย์ มี นนอ. 4-5 คน เดินอยู่หน้ากรมทางหลวง(สะพานเสาวนีย์) พี่วิญญา แสงมิตร กับเพื่อนนักบอลอีก 2 คน เดินไปจ๊ะเอ๋กันหลังเลิกเรียน พี่วิญญาเข้าลุยทันทีเลยครับ ...........หลังจากนี้ 1-2 วันเรื่องเกือบจะบานปลายทางโน้นยกกันมาอีกหลายคันรถ แต่ทางพี่ๆเรานกรู้ครับ แจ้ง สน.พญาไท มาหย่าศึกไว้ ฝ่ายโน้นผู้ใหญ่กว่ามีแต่เสียกับเสียเลยเลิกราไป
ย้อนอดีตไปนิดนะครับ กลับมาปัจจุบันดีกว่า..... เมื่อซัก 9-10 วันที่ผ่าน เห็นเพื่อนคนนึงสวมนาฬิกา SEIKO สายผ้า NYLON หลังเปลือยโชว์เครื่อง AUTOMATIC ดู SPORT ดี ได้ความว่านาฬิการุ่นนี้เศรษฐีใส่กันเยอะ เศรษฐีใหญ่ๆนะครับ เพราะอยากย้อนกระแสใส่นาฬิกาแพงๆหลายแสนจนเหยียบล้าน เบื่อแล้ว SEIKO เรือนที่ว่ามีสี่สี ดำ , NAVY , CREAM , เขียวขี้ม้า ผมอยากเป็นเศรษฐีบ้างเลยโทรฯไปถามที่เมืองทองไซโก้ SALE SHOW ROOM รับโทรศัพท์ ผมก็ถามว่ากำลังหานาฬิกาอยู่รุ่นหนึ่งแต่ไม่ทราบชื่อรุ่น แต่จะอธิบายลักษณะให้ฟ้ง ผมเริ่มว่า AUTO-5 พูดยังไม่ทันจบ ไอ้เด็กบ้านั่นรีบบอกว่าไม่ทราบรุ่น CHECK ไม่ได้ครับ ผมก็ถามชื่อมันทันทีแล้วอธิบายต่อ ตอนท้ายมันบอกว่า อ๋อ รุ่นนี้ 2,920 บาท หมดไปแล้ว ผมควันออกหูครับ ตอนแรกรีบปฏิเสธก่อน เลยโทรฯหา SALE MANAGER ทันที ชื่อ คุณพจน์ แสวงศักดิ์ COMPLAIN เสร็จ คุณพจน์ก็ตามสูตรครับ “ขอโทษแทนเด็กด้วยครับ” และผมพูดอะไรไปก็ครับๆ....ครับๆ เหมือนจะตัดบท ผมเลยรวบรัดถามว่า “ขอโทษ! คุณพจน์เรียนมัธยมที่ไหนครับ?”..... “อำนวยศิลป์ครับ”! น่าเบื่อไม๊ครับน้องๆ เหมือนจัดฉากนะครับ คราวนี้ผมก็ตอบไปว่า อ้าวทำไมเรียนโรงเรียนเดียวกับผมล่ะ น้ำเสียงคุณพจน์เปลี่ยนไปในบัดดล “จริงๆหรือครับพี่?” คุยกันพักใหญ่บอกว่าจะหานาฬิการุ่นนั้นให้ และโทรฯกลับมาภายใน 1 ชม. ว่าได้นาฬิกาแล้ว ผมก็รีบไปทันที ไอ้ SALE คนนั้นรีบพุ่งเข้ามายกมือไหว้ “ผมขอโทษครับท่าน” ผมก็บอกว่าไม่ต้อง “ท่าน” หรอกนะ แล้วคราวหน้าลูกค้าโทรฯมาถามอะไรก็อย่ารีบปฏิเสธนัก, STICKERS หมด STOCK พอดี เลยไม่ได้ฝากไว้ให้คุณพจน์ ซึ่งตอนนี้เป็นน้องพจน์แล้ว รุ่นสิงห์สำอาง ขอโทษหน่อยคราวนี้ไม่ค่อยสุภาพ ใช้คำว่า “ไอ้” และ “มัน” เขียนแบบกันเองเหมือนคุยกับน้องๆก็แล้วกัน
คราวที่แล้วมีน้องถามว่าผมเป็นนักเขียนหรือ? (น้องแนน81) ไม่ได้เป็นครับและก็ไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่าจะเขียนอะไรได้ จนกระทั่งเปิดเจอ WEB ขณะที่อยู่ AUSTRALIA เมื่อปลายปี 2005 ถ้าจำไม่ผิด และได้โทรฯคุยกับน้องชัยวัฒน์บ่อยๆ ดีใจที่พบ WEB น้องชัยวัฒน์เลยแนะนำให้ผมเขียนเล่าเรื่องเก่าๆของโรงเรียนอันเป็นที่รักของเรา อย่างที่เคยไปแล้วว่าผมเขียนจากความทรงจำ , ความรัก , ความประทับใจ และความรู้สึกดีๆใน “โรงเรียนอำนวยศิลป์” ของเรา ซึ่งผมเคยได้ยินผู้กล่าวเสมอว่า “โรงเรียนเราไม่เหมือนใครและไม่มีใครเหมือน” แต่ไม่ได้พูดต่อว่าอย่างไร ผมเลยอยากที่จะมาขยายความชี้ลงไปว่า “คณะเรา” ไม่เหมือนใครและไม่มีใครเหมือนอย่างไรบ้าง..... ประกอบกับน้องๆที่เข้ามาอ่านและ POST ความรู้สึก ความเห็นต่างๆ ทำให้รู้สึกว่ามีกำลังใจอยากเขียนมากขึ้นครับ!
เมื่อวานเอารถ HONDA ACCORD ของลูกชายเข้า SERVICE ที่ HONDA เพชรบุรีตัดใหม่ ได้รับ STICKER จากน้องเดชาพรพกไปเตรียมพร้อม เจ้าหน้าที่รับรถอายุประมาณ 50 เศษ เข้ามาไหว้นอบน้อมผิดปกติ ไม่รู้จักกันมาก่อนนะครับ และผมก็ไม่ได้บอกน้องวัขรพุฒิไว้ว่าจะเอารถมา SERVICE ตอนบ่ายกลับมารอรับรถ น้องวัชรพุฒิลงมานั่งคุยด้วย ผมส่ง STICKERS ให้ 2 แผ่น และบอกว่าขอดูติดโชว์รูมเลยได้ไหม? ขี้เกียจให้สายตรวจ (น้องชัยวัฒน์และน้องเดชาพร) มาตรวจ น้องวัชรพุฒิเรียกลูกน้องมาสั่งการทันที คุยต่อครึ่ง ชม. ไอ้หมอนั่นหายเงียบไปเลย ผมตื้อครับบอกน้องวัชรพุฒิว่า ขอดูติดสดๆครับ เรียกมาอีก คราวนี้ถือ WINDEX มาด้วย ผมแนะนำตำแหน่งซ้ายมือผนังกระจกข้างประตูทางเข้า ซ้ายมือระดับสายตา! ผมชมพนักงานรับรถว่าสุภาพมาก น้องวัชรพุฒิบอกว่า “อนศ.นะ ..ผมรับเข้ามาเมื่อเห็นใบสมัครว่าจบ อนศ.” ผมเลยถึงบางอ้ออีกครั้ง เพราะผมใส่เสื้อ POLO อนศ. ตัวสีเทา พอลงจากรถ เห็นผมก็ผวาเข้ามายกมือไหว้เลย แต่ไม่พูดอะไร ผมเลยให้น้องวัชรพุฒิเรียกมาคุยกันหน่อย ผมถามสัมภาษณ์เล็กน้อย แต่พูดอะไรกลับมา “ครับผมๆ” ทุกคำ แถมยืนกุมเป้าด้วย ผมก็บอกว่าตอนนี้ไม่ใช่เวลางานนะ คุยกันฐานะพี่น้อง น้องวัชรพุฒิก็เสริมด้วย..... “เราพี่น้องกัน” ผมก็ย้ำต่อว่าเฉพาะนอกเวลางานนะ ถ้าในเวลาคุณวัชรพุฒิก็คือ BOSS เขาก็ยิ้มเจื่อนๆแบบกล้าๆกลัวๆ ชื่อ สุธา ติโลกะนาถ (51084) อนศ.ที่ใช้ HONDA เข้ามาที่นี่ถามหาได้เลยครับ ไม่ต้องถึงน้องวัชรพุฒิก็ได้
น้องพจน์ แสวงศักดิ์ แห่งเมืองทองไซโก้ (ตรงข้างโรงแรมบางกอกพาเลซ) ให้เด็กเอานาฬิกาของลูกที่ SERVICE ไว้มาส่งที่ HONDA ผมเลยฝาก STICKERS ไปให้ 2 แผ่น พร้อมทั้งโทรฯกำชับให้ติดหน้าโชว์รูมด้วย ใครอยู่ใกล้ๆผ่านไปแวะดูหน่อยครับว่าติดหรือยัง? ตั้งเป้าไว้ซัก 12 แผ่น รถและ OFFICES เขียนๆไปชักเบื่อๆเองนะครับ แต่ยังเขื่อว่าเรื่องทำนองนี้จะเกิดขึ้นกับ “คณะเรา” อย่างสม่ำเสมอและต่อเนื่อง ผมเคยเขียนบอกว่าให้พวกเราเปิดใจ ส่งกระแสจิตออกไป ไม่มีอะไรต้องเสียครับ ถ้าถามแล้วไม่ใช่เราก็อ๋อแล้วก็ชม รร.เขาไปสัก 2-3 คำ ถ้า สก. , ตอ. ก็ “เรียนเก่งนะ” อสช. กท. “ภาษาดีนะ” อย่าเผลอว่า “อ๋อ อสช. เคยโดน อนศ.กระทืบ” นะครับ
เรากำลังจะได้ ส.ส.ครบ เพื่อเปิดสภาฯ ในเร็วๆนี้ เลยนึกได้ว่าสมัยก่อนเมื่อเลือกตั้งเสร็จ ท่านอาจารย์ทองทิพย์ ก็จะตรวจสอบรายชื่อ ส.ส.ที่เป็นศิษย์เก่า อนศ. เท่าที่ผมจำได้ไม่เคยต่ำกว่า 8% เคยสูงถึง 12% และท่านก็ทำจดหมายแสดงความยินดีในนามของโรงเรียนพร้อมทั้งแนบรายชื่อ ส.ส. ที่เป็น อนศ. ทั้งหมดส่งถึงทุกคน เมื่อเข้าสภาฯไปจะได้รู้ว่าใครเป็นใครบ้าง แม้จะอยู่พรรคตรงข้ามกันก็จะได้รู้จักกันไว้ ซึ่งเป็นที่ฮือฮาและประทับใจมากสำหรับศิษย์เก่าทั้งหลายที่เข้ามารับใช้ชาติ ไม่แน่ใจว่าท่านอาจารย์ทองทิพย์ยังทำอยู่หรือเปล่า น้องๆใครว่างๆช่วยสำรวจบ้าง ผมพยายามจะตรวจสอบจากคู่มือเก่าแก่ของผม(2474-2527) ช่วยๆกันครับ อาจารย์ท่านอายุมากแล้ว ใครทราบว่าคนไหนบ้างก็ส่งชื่อมาที่น้องชัยวัฒน์ ผมจะ CONFIRM เลขประจำตัวให้ครับ คงได้แค่ปี 2527 ตามหนังสือที่ผมมีอยู่นะครับ
มีน้อง POST เข้ามาขออนุญาตเอาเรื่องที่ผมเขียนไปลงหนังสือรุ่น (น้องมัด60) ดีใจครับ อนุญาตได้เลยครับ แล้วส่งหน้งสือรุ่นมาให้ผมอ่านบ้างนะครับ เป็นเกียรติอย่างมากครับ...... ตอนนี้ชักเกร็งๆเวลาเขียนอีกจะต้องระวังคำพูดมากขึ้นครับ แต่ยังไงๆก็อย่างที่เคยเขียนไว้ครับ เพื่อจรรโลงและสืบสานตำนานของ “คณะเรา” ให้ก้าวหน้าตรงไปและเป็นอมตะครับ.....
พจน์ แสวงศักดิ์ สิงห์สำอาง (55051)
สุธา ติโลกะนาถ (51084)
ติดตามคราวหน้า 5 บิ๊ก ใน 12 ท่าน = 46.66% สูงสุดของกองทัพเรือ เป็น “คณะเรา” ครับ
สวัสดีครับ
_________________
ศุภอรรถ นัจจะนันทน์ 19440
รุ่นลมโชย (มศ.3 ปี 06)
041 929 5152
Thip goldsmith & Jewellery
612-93876272
Sydney Australia
04 ตุลาคม 2552
EPISODE 4 อนศ.ในโลกกว้าง
Sat Jan 12, 2008 5:36 pm
“สวัสดีครับ พ่อ แม่ พี่ น้องครับ” ประโยคนี้คงจะจางหายไปหลังจาก 23 ธ.ค. 49 หวังว่าคงไม่กลับมาฮิตอีกในเร็วๆนี้ แต่ประโยคนี้
.......สวัสดีครับ พี่ เพื่อน น้อง ชาว“คณะเรา” คงเป็น IMMOTAL
ผมมาถึงกรุงเทพฯ เมื่อ 26 พ.ย. 50 โชคดีมากๆ ที่งานเลื่อนเป็น 1 ธ.ค. ถ้า 24 พ.ย. ผมคงพลาดอีก......
1 ธ.ค. 50 ถึงโรงเรียน 17.15 โดยรถสีชมพูครับ (ALTIS ตัว TOP) เดชาพรยืนต้อนรับอยู่หน้าโรงเรียน น่าอบอุ่นครับ หันไปมองป้ายอักษรทองเหลืองชื่อโรงเรียนถูกมือดีงัดไปขายแล้ว เสียใจมาก ราคาค่างวดคงประทังชีวิตพวกสารเลวนี่ไม่กี่วัน แต่คุณค่าทางจิตใจของพวกเราหาค่าไม่ได้ครับ ของเก่าอายุเกิน 50 ปี แล้ว มันเอาไปชั่งกิโลขายตามราคาทองเหลือง...... ขอแช่งทั้งคนขายและคนรับซื้อ จงพินาศ!
กลาง ธ.ค. หาซื้อกางเกงขี่จักรยานและอุปกรณ์อื่นๆที่ร้านชื่อ สยามไบต์ อยู่ถนนพัฒนาการใกล้ๆบ้าน ผู้จัดการเด็กหนุ่ม อายุ 30 เศษ อัธยาศัยดี ไม่งี่เง่า เลยต้องยิงคำถามยอดฮิตของผมเอง “น้องมัธยมจบที่ไหน?” “อำนวยศิลป์ครับพี่” อ้าวทำไมแม่นจัง เพิ่งถามครั้งแรกหลังจากมาถึงกรุงเทพฯ..... อะไรจะเข้าเป้าเร็วขนาดนั้น.... จากลูกค้าและผู้ขายกลายเป็นพี่น้องนะครับ ไม่ได้หวังว่าจะได้ลดราคาพิเศษอะไรนะครับ ขอแค่คุยกันอย่างสบายใจ รู้ว่าใครเป็นใครก็ HAPPY แล้ว น้องชื่อ วีรวุฒน์ วิรุฬห์จรรย์ รุ่นอะไรจำไม่ได้
ก่อนปีใหม่ได้รับ ส.ค.ส.จาก HONDA เพชรบุรีตัดใหม่, 2-3 ปีก่อนรองกรรมการผู้จัดการเป็นผู้หญิงเซ็นชื่อมา ครั้งนี้ตัวกรรมการผู้จัดการใหญ่ชื่อ คุณวัชรพุฒิ วงษ์ถ้วยทอง , เห็นชื่อรู้สึกเข้า SPEC เลยเปิดตำรา (2474-2527) อ้าว! อำนวยศิลป์อีกหรือนี่ เลยถือโอกาสโทรฯไปขอบคุณสำหรับ CARD ปีใหม่ พร้อมทั้งเริ่มบททดสอบทันที..... “ลูกชายผมซื้อรถที่คุณ ได้รับ CARD เลยโทรฯมาขอบคุณ.... ยิ่งกว่านั้นบังเอิญคุณเรียนโรงเรียนเดียวกับผม เลยต้องโทรฯมา”..... “โรงเรียนไหนหรือครับ?”..... “คุณเรียนโรงเรียนไหนบ้างล่ะ?”..... “อ้า......ผมเรียนคริสเตียน,อำนวยศิลป์ และ ม.ประสานมิตรครับ.....” “แล้วคุณคิดว่าน่าจะเป็นโรงเรียนไหนล่ะที่จะโทรฯหาคุณ”..... คำตอบครับพี่น้อง..... “ผมว่าน่าจะเป็นอำนวยศิลป์ครับ”..... O.K.เลยครับ ยังงี้คุยต่อได้..... คุณวัชรพุฒิ รุ่น 55 สนั่นกรุงครับ.....
ไม่เชื่อก็ต้องเชื่อนะครับ ปีนี้สถิติดีมากๆ ถาม 2 คนใช่ทั้งสองคน ถามแล้วว่าถ้าจะเอาสติกเกอร์ “คณะเรา” ไปให้ 2 อัน จะติดที่รถและหน้าโชว์รูมใหม? ตกลงว่าติด สอบผ่านครับ, STICKERS ผมเริ่มหมดแล้วแลยต้องโทรฯรบกวนน้องเดชาพรให้จัดหาให้ ผมพกติดตัวประจำ ถ้าเจอ แจกครับ แต่ต้องถามความสมัครใจก่อน ไม่แน่ใจ ไม่ให้ ไม่อยากแจก แล้วเอาไปทิ้งเรี่ยราดครับ ของเราเป็นของมี SPIRIT เป็นของขลังนะครับ ผมหยิ่งนะครับ ไม่ใช่เที่ยวไล่แจก ถามตรงๆเลย จะติดไม๊ติด ถ้าไม่แน่ใจ ไม่ต้องเอาไป!
งานโรงเรียนปีนี้ ผมมาถึงงานเร็ว อาหารอร่อย เพื่อนฝูงมาเยอะ ที่ไม่เคยมาเลยก็มีโผล่มาบ้าง ซึ่งน่าจะเป็นนิมิตที่ดี ช่วยกันกระตุ้นหน่อยครับ ผมเห็นรุ่นพี่ 2-3 คน ลงจากรถมาด้วยกัน คนนึงถือไม้เท้า อีก 2 คน คล้องแขนประคองกัน ลูกหลานขับรถมาให้ ผมอดใจไม่ได้เข้าไปทักเลยครับ (ด้วยความประทับใจ) ท่านทั้ง 3 นั้น รุ่นเดียวกับพี่สุจินดา
คราประยูร ซึ่งพี่สุจินดาเองก็ลุกขึ้นกล่าวว่าผมจะมาทุกปีตลอดไป ประทับใจมากครับ.....
โต๊ะรุ่นผมถูกจัดให้นั่งด้านซ้ายใกล้กับอภิมหาลำโพง โดน BASS กระทุ้งหน้าอก ทนไม่ไหวคุยกันก็ไม่รู้เรื่องต้องตะโกนใส่หูกัน, 20.30 ต้อง SAY GOOD BYE แล้วครับ วันหลังจะคุยเรื่องรูปแบบของงานและขอความเห็นจากพี่ๆ น้องๆ นะครับ
ลูกชายผม 2 คน คนโต 24 จบโทแล้ว คนเล็กจะจบปีหน้า ยังมองไม่เห็นลูกสะไภ้คนไทยเลย เคยปรารภกับน้องเหลียงและน้องปอให้ช่วยมองๆให้หน่อย ทั้ง 2 คนไปลุย TOKYO เมื่อปีที่แล้ว ปีนี้ไป OSAKA อีก เช่นเคย โทรฯหา คุณชูศักดิ์ ชมะนันทน์ (ลมว่าว) STATION MANAGER ของ THAI ซึ่งเคย POST ชื่อลงใน WEB แล้วตอนนี้ คุณชูศักดิ์ ย้ายตำแหน่งใหม่ แล้วบอกว่าคนมาแทนก็ชื่อ ชูศักดิ์เหมือนกัน นามสกุล คัชมาตย์ ผมก็คุ้นหูเลยบอกว่ารอเดี๋ยวเปิดตำราดู อ้าว! อนศ.อีกแล้ว ทั้งชูศักดิ์ใหม่และเก่า เพิ่งจะรู้ว่าเป็น “คณะเรา” ด้วยกัน ฝากดูแลลูกชายเสร็จ ถามชื่อ STATION MANAGER ที่ OSAKA ปรากฎว่าชื่อ คุณไชยวัฒน์ สุวรรณพิบูลย์ ตรวจสอบอย่างรวดเร็ว อนศ.อีกแล้ว จะอะไรกันนักหนา แฟนพี่ฟังโทรศัพท์อยู่ข้างๆเริ่มออกอาการหมั่นไส้แล้ว วันเดินทางผมเอา STICKER ใส่ซองฝากเจ้าหน้าที่ TG ไปให้คุณชูศักดิ์ คัชมาตย์ แล้วโทรคุยกับคุณไชยวัฒน์ที่ OSAKA ทั้ง 2 คนหลังที่เอ่ยถึงมีการตอบรับที่ดี สอบผ่าน..... นี่แหละครับคือเอกลักษณ์ที่แท้จริงของชาว “คณะเรา”
ทำไมคุณวัชรพุฒิแห่ง HONDA ถึงได้ตอบผมว่า “น่าจะเป็นอำนวยศิลป์” ทั้งๆที่มีตั้ง 3 สถาบันให้คิด ลองหาคำตอบกันดูนะครับ เกริ่นกับน้องชัยวัฒน์ว่าจะเขียนสัก 1 หน้า เพราะเกรงใจน้องอุ๊ที่ต้องนั่งแกะลายมือผม เพื่อพิมพ์ POST ลง WEB เขียนไปเขียนมา 3 หน้า แล้วยังเหลืออีก 2 คน ที่จะต้องกล่าวถึง ผมก็ย่อความไม่ค่อยเก่ง ขอสรุปวันนี้ก่อนและยกยอดไปอีกซัก 2-3 วัน นะครับ
1.ชูศักดิ์ คัชมาตย์ STATION MANAGER (TG) มาแทนชูศักดิ์ ชมะนันทน์ (ลมว่าว)
2.ไชยวัฒน์ สุวรรณพิบูลย์ KIX KKTG (STATION MANAGER OSAKA)
3.วัชรพุฒิ วงศ์ถ้วยทอง กรรมการผู้จัดการ HONDA เพชรบุรีตัดใหม่ (รุ่น 55 สนั่นกรุง)
4.วีรวุฒน์ วิรุฬห์จรรย์ MANAGER SIAM BIKE พัฒนาการ (64 สุดท้ายชายล้วน)
จบ EPISODE 4 PART 1 ก่อนนะครับ เดี๋ยวจะยาวเกินไป ผมไม่ใช่นักประพันธ์ เขียนไม่ได้อย่างใจคิด แต่เขียนจากความทรงจำและความรู้สึกจริงๆ หวังว่าคงจะกระตุ้นต่อม ความรัก ความสามัคคี และความผูกพันของคณะเราได้บ้าง พบกัน PART 2 ครับ
ด้วยรักและผูกพัน
_________________
ศุภอรรถ นัจจะนันทน์ 19440
รุ่นลมโชย (มศ.3 ปี 06)
041 929 5152
Thip goldsmith & Jewellery
612-93876272
Sydney Australia
“สวัสดีครับ พ่อ แม่ พี่ น้องครับ” ประโยคนี้คงจะจางหายไปหลังจาก 23 ธ.ค. 49 หวังว่าคงไม่กลับมาฮิตอีกในเร็วๆนี้ แต่ประโยคนี้
.......สวัสดีครับ พี่ เพื่อน น้อง ชาว“คณะเรา” คงเป็น IMMOTAL
ผมมาถึงกรุงเทพฯ เมื่อ 26 พ.ย. 50 โชคดีมากๆ ที่งานเลื่อนเป็น 1 ธ.ค. ถ้า 24 พ.ย. ผมคงพลาดอีก......
1 ธ.ค. 50 ถึงโรงเรียน 17.15 โดยรถสีชมพูครับ (ALTIS ตัว TOP) เดชาพรยืนต้อนรับอยู่หน้าโรงเรียน น่าอบอุ่นครับ หันไปมองป้ายอักษรทองเหลืองชื่อโรงเรียนถูกมือดีงัดไปขายแล้ว เสียใจมาก ราคาค่างวดคงประทังชีวิตพวกสารเลวนี่ไม่กี่วัน แต่คุณค่าทางจิตใจของพวกเราหาค่าไม่ได้ครับ ของเก่าอายุเกิน 50 ปี แล้ว มันเอาไปชั่งกิโลขายตามราคาทองเหลือง...... ขอแช่งทั้งคนขายและคนรับซื้อ จงพินาศ!
กลาง ธ.ค. หาซื้อกางเกงขี่จักรยานและอุปกรณ์อื่นๆที่ร้านชื่อ สยามไบต์ อยู่ถนนพัฒนาการใกล้ๆบ้าน ผู้จัดการเด็กหนุ่ม อายุ 30 เศษ อัธยาศัยดี ไม่งี่เง่า เลยต้องยิงคำถามยอดฮิตของผมเอง “น้องมัธยมจบที่ไหน?” “อำนวยศิลป์ครับพี่” อ้าวทำไมแม่นจัง เพิ่งถามครั้งแรกหลังจากมาถึงกรุงเทพฯ..... อะไรจะเข้าเป้าเร็วขนาดนั้น.... จากลูกค้าและผู้ขายกลายเป็นพี่น้องนะครับ ไม่ได้หวังว่าจะได้ลดราคาพิเศษอะไรนะครับ ขอแค่คุยกันอย่างสบายใจ รู้ว่าใครเป็นใครก็ HAPPY แล้ว น้องชื่อ วีรวุฒน์ วิรุฬห์จรรย์ รุ่นอะไรจำไม่ได้
ก่อนปีใหม่ได้รับ ส.ค.ส.จาก HONDA เพชรบุรีตัดใหม่, 2-3 ปีก่อนรองกรรมการผู้จัดการเป็นผู้หญิงเซ็นชื่อมา ครั้งนี้ตัวกรรมการผู้จัดการใหญ่ชื่อ คุณวัชรพุฒิ วงษ์ถ้วยทอง , เห็นชื่อรู้สึกเข้า SPEC เลยเปิดตำรา (2474-2527) อ้าว! อำนวยศิลป์อีกหรือนี่ เลยถือโอกาสโทรฯไปขอบคุณสำหรับ CARD ปีใหม่ พร้อมทั้งเริ่มบททดสอบทันที..... “ลูกชายผมซื้อรถที่คุณ ได้รับ CARD เลยโทรฯมาขอบคุณ.... ยิ่งกว่านั้นบังเอิญคุณเรียนโรงเรียนเดียวกับผม เลยต้องโทรฯมา”..... “โรงเรียนไหนหรือครับ?”..... “คุณเรียนโรงเรียนไหนบ้างล่ะ?”..... “อ้า......ผมเรียนคริสเตียน,อำนวยศิลป์ และ ม.ประสานมิตรครับ.....” “แล้วคุณคิดว่าน่าจะเป็นโรงเรียนไหนล่ะที่จะโทรฯหาคุณ”..... คำตอบครับพี่น้อง..... “ผมว่าน่าจะเป็นอำนวยศิลป์ครับ”..... O.K.เลยครับ ยังงี้คุยต่อได้..... คุณวัชรพุฒิ รุ่น 55 สนั่นกรุงครับ.....
ไม่เชื่อก็ต้องเชื่อนะครับ ปีนี้สถิติดีมากๆ ถาม 2 คนใช่ทั้งสองคน ถามแล้วว่าถ้าจะเอาสติกเกอร์ “คณะเรา” ไปให้ 2 อัน จะติดที่รถและหน้าโชว์รูมใหม? ตกลงว่าติด สอบผ่านครับ, STICKERS ผมเริ่มหมดแล้วแลยต้องโทรฯรบกวนน้องเดชาพรให้จัดหาให้ ผมพกติดตัวประจำ ถ้าเจอ แจกครับ แต่ต้องถามความสมัครใจก่อน ไม่แน่ใจ ไม่ให้ ไม่อยากแจก แล้วเอาไปทิ้งเรี่ยราดครับ ของเราเป็นของมี SPIRIT เป็นของขลังนะครับ ผมหยิ่งนะครับ ไม่ใช่เที่ยวไล่แจก ถามตรงๆเลย จะติดไม๊ติด ถ้าไม่แน่ใจ ไม่ต้องเอาไป!
งานโรงเรียนปีนี้ ผมมาถึงงานเร็ว อาหารอร่อย เพื่อนฝูงมาเยอะ ที่ไม่เคยมาเลยก็มีโผล่มาบ้าง ซึ่งน่าจะเป็นนิมิตที่ดี ช่วยกันกระตุ้นหน่อยครับ ผมเห็นรุ่นพี่ 2-3 คน ลงจากรถมาด้วยกัน คนนึงถือไม้เท้า อีก 2 คน คล้องแขนประคองกัน ลูกหลานขับรถมาให้ ผมอดใจไม่ได้เข้าไปทักเลยครับ (ด้วยความประทับใจ) ท่านทั้ง 3 นั้น รุ่นเดียวกับพี่สุจินดา
คราประยูร ซึ่งพี่สุจินดาเองก็ลุกขึ้นกล่าวว่าผมจะมาทุกปีตลอดไป ประทับใจมากครับ.....
โต๊ะรุ่นผมถูกจัดให้นั่งด้านซ้ายใกล้กับอภิมหาลำโพง โดน BASS กระทุ้งหน้าอก ทนไม่ไหวคุยกันก็ไม่รู้เรื่องต้องตะโกนใส่หูกัน, 20.30 ต้อง SAY GOOD BYE แล้วครับ วันหลังจะคุยเรื่องรูปแบบของงานและขอความเห็นจากพี่ๆ น้องๆ นะครับ
ลูกชายผม 2 คน คนโต 24 จบโทแล้ว คนเล็กจะจบปีหน้า ยังมองไม่เห็นลูกสะไภ้คนไทยเลย เคยปรารภกับน้องเหลียงและน้องปอให้ช่วยมองๆให้หน่อย ทั้ง 2 คนไปลุย TOKYO เมื่อปีที่แล้ว ปีนี้ไป OSAKA อีก เช่นเคย โทรฯหา คุณชูศักดิ์ ชมะนันทน์ (ลมว่าว) STATION MANAGER ของ THAI ซึ่งเคย POST ชื่อลงใน WEB แล้วตอนนี้ คุณชูศักดิ์ ย้ายตำแหน่งใหม่ แล้วบอกว่าคนมาแทนก็ชื่อ ชูศักดิ์เหมือนกัน นามสกุล คัชมาตย์ ผมก็คุ้นหูเลยบอกว่ารอเดี๋ยวเปิดตำราดู อ้าว! อนศ.อีกแล้ว ทั้งชูศักดิ์ใหม่และเก่า เพิ่งจะรู้ว่าเป็น “คณะเรา” ด้วยกัน ฝากดูแลลูกชายเสร็จ ถามชื่อ STATION MANAGER ที่ OSAKA ปรากฎว่าชื่อ คุณไชยวัฒน์ สุวรรณพิบูลย์ ตรวจสอบอย่างรวดเร็ว อนศ.อีกแล้ว จะอะไรกันนักหนา แฟนพี่ฟังโทรศัพท์อยู่ข้างๆเริ่มออกอาการหมั่นไส้แล้ว วันเดินทางผมเอา STICKER ใส่ซองฝากเจ้าหน้าที่ TG ไปให้คุณชูศักดิ์ คัชมาตย์ แล้วโทรคุยกับคุณไชยวัฒน์ที่ OSAKA ทั้ง 2 คนหลังที่เอ่ยถึงมีการตอบรับที่ดี สอบผ่าน..... นี่แหละครับคือเอกลักษณ์ที่แท้จริงของชาว “คณะเรา”
ทำไมคุณวัชรพุฒิแห่ง HONDA ถึงได้ตอบผมว่า “น่าจะเป็นอำนวยศิลป์” ทั้งๆที่มีตั้ง 3 สถาบันให้คิด ลองหาคำตอบกันดูนะครับ เกริ่นกับน้องชัยวัฒน์ว่าจะเขียนสัก 1 หน้า เพราะเกรงใจน้องอุ๊ที่ต้องนั่งแกะลายมือผม เพื่อพิมพ์ POST ลง WEB เขียนไปเขียนมา 3 หน้า แล้วยังเหลืออีก 2 คน ที่จะต้องกล่าวถึง ผมก็ย่อความไม่ค่อยเก่ง ขอสรุปวันนี้ก่อนและยกยอดไปอีกซัก 2-3 วัน นะครับ
1.ชูศักดิ์ คัชมาตย์ STATION MANAGER (TG) มาแทนชูศักดิ์ ชมะนันทน์ (ลมว่าว)
2.ไชยวัฒน์ สุวรรณพิบูลย์ KIX KKTG (STATION MANAGER OSAKA)
3.วัชรพุฒิ วงศ์ถ้วยทอง กรรมการผู้จัดการ HONDA เพชรบุรีตัดใหม่ (รุ่น 55 สนั่นกรุง)
4.วีรวุฒน์ วิรุฬห์จรรย์ MANAGER SIAM BIKE พัฒนาการ (64 สุดท้ายชายล้วน)
จบ EPISODE 4 PART 1 ก่อนนะครับ เดี๋ยวจะยาวเกินไป ผมไม่ใช่นักประพันธ์ เขียนไม่ได้อย่างใจคิด แต่เขียนจากความทรงจำและความรู้สึกจริงๆ หวังว่าคงจะกระตุ้นต่อม ความรัก ความสามัคคี และความผูกพันของคณะเราได้บ้าง พบกัน PART 2 ครับ
ด้วยรักและผูกพัน
_________________
ศุภอรรถ นัจจะนันทน์ 19440
รุ่นลมโชย (มศ.3 ปี 06)
041 929 5152
Thip goldsmith & Jewellery
612-93876272
Sydney Australia
EPISODE 1 (อนศ.VS ตอ.)
Sat Oct 22, 2005 8:42 pm
หวังว่า....EPISODE 3 (ทำยังกับ STARWAR) คงจะทำให้น้องๆประทับใจบ้าง
สักนิด...นึกถึงพี่ รงค์ วงศ์สวรรค์ แห่งรุ่น ลมหวน ที่ท่านเขียนข้อความสั้นๆเกี่ยวกับ อนศ.ทีไร อ่านแล้วไม่น้ำตาซึมก็เกิดความหึกเหิมในสถาบันของเราทุกที อยากให้พี่เขียนอะไรเกี่ยวกับ “คณะเรา” อีกสักครั้ง...
EPISODE 1 (อนศ.VS ตอ.) 2499 อันธพาลครอง...
ไม่ใช่ครับ ธันวาคม 2499 พิษณุโลก ได้รับจดหมายจากคุณแม่แจ้งว่า คุณพ่อย้ายเข้ากรุงเทพฯแล้ว เตรียมมาเข้าประถม 4 โรงเรียน “อำนวยศิลป์ พระนคร” คุณพ่อย้ายไปหลายจังหวัดที่ไม่มีโรงเรียนอนุบาล ผมเลยต้องมาอยู่กับคุณยายและน้าสาวเข้าเรียนอนุบาลประจำจังหวัดพิษณุโลก...ตื่นเต้น ดีใจ...โรงเรียนอะไร รู้สึกมีมนต์ขลัง “อำนวย” เป็นคำนำหน้าหลายๆโรงเรียน เช่นเดียวกับ “ศิลป์” ก็เป็นคำลงท้ายหลายๆโรงเรียนด้วย แต่แปลกนะเด็กประถม 3 อย่างผมรู้สึกมีความประทับใจเล็กๆกับชื่อ “อำนวยศิลป์” ตั้งแต่ยังไม่เห็นโรงเรียนเลย
เปิดเทอม พฤษภาคม 2500 ตื่นเต้น กลัว ประหม่า ดีใจ หน้าอกปัก อ.น.ศ.19440
หิ้วกระเป๋าและกล่องข้าว 2 ชิ้น ขึ้นรถเมล์ขาว สาย 8 หมอชิต-สะพานพุทธ...15 นาทีถึงสี่แยกกองดับเพลิง เดินอีกนิด...โรงเรียนเราใหญ่โตจัง นักเรียนมากมาย ผมอยู่ประถม 4ก.ซะด้วย...ติดตามอ่านผลกีฬาที่กระดานข่าวทุกเช้า เราชนะบ่อยจัง อยากไปดูที่สนามมั่งนะ ถามพี่ๆว่า
ไปดูยังไง ที่ไหน พี่ๆมองผมแล้วตอบว่า “อย่าเพิ่งไปเลยน้องเดี๋ยววิ่งไม่ทันจะโดนลูกหลง”
ผมอายุ 8 ขวบครึ่ง ตัวเล็ก ผอมบาง เลยถามต่อว่า “วิ่งหนีอะไรหรือพี่?” จนได้รับคำอธิบายและถึงบางอ้อ แต่กระนั้นผมยังฝืนคำเตือนของพี่ๆ เมื่อฟุตบอลเตรียมอุดม ซึ่งจัดขึ้นเป็น
ครั้งแรกของกรมพลศึกษา เข้ารอบ 2 ฝนตกทุกวัน (เทอม 2) เปียกมะลอกมะแลก ขึ้นรถเมล์สาย 18 สี่พระยา-สะพานซังฮี้ กลับบ้านซึ่งอยู่ตรงข้าม รพ.พระมงกุฎ เกือบทุกเย็นที่มีกีฬาแข่ง...ดูกีฬาบ่อย
เริ่มรู้ว่าคำว่า “อำนวยศิลป์” เป็นคำเฉพาะที่มีมนต์ขลัง มีพลัง มีเอกลักษณ์ ต่างจากโรงเรียนอื่นๆที่ขึ้นต้นด้วย “อำนวย” หรือลงท้ายด้วย “ศิลป์” ระยะหลังๆ (20-30 ปี) ได้ยินน้องๆเรียกตัวเองว่าเด็ก “อำนวย” ทำให้รู้สึกแปลกๆ ดูขาดๆ หรือลดลงอะไร
สักอย่าง อยากให้น้องๆรู้สึกว่าคำว่า “อำนวยศิลป์” เป็นคำเฉพาะ เป็นคำคำเดียว เรียกตัวเองว่า “คณะเรา” , “อ.น.ศ.” ชมพูม่วงดวงใจ จะดูมี CLASS กว่า ปกติผมจะใช้คำว่า “ผม...อำนวยศิลป์” ครับ อย่างเต็มปาก เมื่อพบปะผู้คนและถูกถาม หรือเมื่อต้องแสดงตน
และผมจะหาโอกาสและแสดงตนเสมอเมื่อสบโอกาสหรือมีคนเปิดช่องให้...
ปลาย พ.ศ. 2500 อนศ.เข้าชิงชนะเลิศกับ ตอ. จำวันที่ เดือน ไม่ได้จริงๆ...วันนั้นตั้งแต่เช้าแทบจะไม่ได้เรียน เตรียม,ธง,ป้ายเชียร์ โรงอาหารเปิดเพลงเชียร์ทั้งวัน... ตกบ่ายเสียงเอะอะจากหน้าโรงเรียนว่า สตร. ข้ามเส้นแบ่งเขต (สน.พญาไท) มาแล้ว พี่ๆวิ่งเช็คที่เก็บคลังแสงกันวุ่น แต่พอใกล้เข้ามาทุกคนต้องแปลกใจอย่างที่สุด...กองดุริยางค์ สตร. พร้อมป้ายผ้าผืนใหญ่ชู “สตร.เชียร์ อนศ.” มาเจริญสัมพันธไมตรีด้วย และตามไปปักหลักเชียร์ที่หัวมุมรอยต่อของอัฒจรรย์ หลังคา SCORE BOARD เราถูกยิงนำไปก่อน 0-1 และในที่สุดก็คว้าโล่ห์ฟุตบอลเตรียมอุดมครั้งแรกมาครองด้วยสกอร์ 3-1 อาจารย์พาซึ่งปกติมือซ้ายถือบุหรี่กระป๋อง____ มือขวาถือไม้เรียว วันนั้น 2 มือของท่านโอบกอดโล่ห์แนบแน่น ท่านพูดหลังสนามศุภว่า เราอยากจะ
แห่โล่ห์กลับโรงเรียน แต่มีประกาศของคณะปฏิวัติ (จอมพลสฤษฎ์ ธนะรัตน์)ห้ามชุมนุม หรือเดินขบวน เราจึงปฏิบัติตาม...ตื่นเต้นอย่างบอกไม่ถูกครับสำหรับปีแรกในรั้ว ชมพู-ม่วง สำหรับเด็กอายุ 9 ขวบอย่างผม ในเวลาไม่ถึงปี เลือดผมกลายเป็นสีชมพู-ม่วงไปแล้ว ...ผมขอบันทึกวีรบุรุษ พี่ๆของเราซึ่งผมจำได้แค่ 3 คนจริงๆ 1.ผู้รักษาประตู กระจ่าง อินใจเอื้อ
2.แบ็คซ้าย วิญญา แสงมิตร 3.ศักดิ์ศิริ วิเศษสมิต จำตำแหน่งไม่ได้ เชื่อว่าที่โรงเรียนน่าจะมีรายชื่อนักฟุตบอลชุดนี้อยู่ .....สวัสดี
@ @ @ @ @ @ @ @ @ @ @ @
_________________
ศุภอรรถ นัจจะนันทน์ 19440
รุ่นลมโชย (มศ.3 ปี 06)
041 929 5152
Thip goldsmith & Jewellery
612-93876272
Sydney Australia
หวังว่า....EPISODE 3 (ทำยังกับ STARWAR) คงจะทำให้น้องๆประทับใจบ้าง
สักนิด...นึกถึงพี่ รงค์ วงศ์สวรรค์ แห่งรุ่น ลมหวน ที่ท่านเขียนข้อความสั้นๆเกี่ยวกับ อนศ.ทีไร อ่านแล้วไม่น้ำตาซึมก็เกิดความหึกเหิมในสถาบันของเราทุกที อยากให้พี่เขียนอะไรเกี่ยวกับ “คณะเรา” อีกสักครั้ง...
EPISODE 1 (อนศ.VS ตอ.) 2499 อันธพาลครอง...
ไม่ใช่ครับ ธันวาคม 2499 พิษณุโลก ได้รับจดหมายจากคุณแม่แจ้งว่า คุณพ่อย้ายเข้ากรุงเทพฯแล้ว เตรียมมาเข้าประถม 4 โรงเรียน “อำนวยศิลป์ พระนคร” คุณพ่อย้ายไปหลายจังหวัดที่ไม่มีโรงเรียนอนุบาล ผมเลยต้องมาอยู่กับคุณยายและน้าสาวเข้าเรียนอนุบาลประจำจังหวัดพิษณุโลก...ตื่นเต้น ดีใจ...โรงเรียนอะไร รู้สึกมีมนต์ขลัง “อำนวย” เป็นคำนำหน้าหลายๆโรงเรียน เช่นเดียวกับ “ศิลป์” ก็เป็นคำลงท้ายหลายๆโรงเรียนด้วย แต่แปลกนะเด็กประถม 3 อย่างผมรู้สึกมีความประทับใจเล็กๆกับชื่อ “อำนวยศิลป์” ตั้งแต่ยังไม่เห็นโรงเรียนเลย
เปิดเทอม พฤษภาคม 2500 ตื่นเต้น กลัว ประหม่า ดีใจ หน้าอกปัก อ.น.ศ.19440
หิ้วกระเป๋าและกล่องข้าว 2 ชิ้น ขึ้นรถเมล์ขาว สาย 8 หมอชิต-สะพานพุทธ...15 นาทีถึงสี่แยกกองดับเพลิง เดินอีกนิด...โรงเรียนเราใหญ่โตจัง นักเรียนมากมาย ผมอยู่ประถม 4ก.ซะด้วย...ติดตามอ่านผลกีฬาที่กระดานข่าวทุกเช้า เราชนะบ่อยจัง อยากไปดูที่สนามมั่งนะ ถามพี่ๆว่า
ไปดูยังไง ที่ไหน พี่ๆมองผมแล้วตอบว่า “อย่าเพิ่งไปเลยน้องเดี๋ยววิ่งไม่ทันจะโดนลูกหลง”
ผมอายุ 8 ขวบครึ่ง ตัวเล็ก ผอมบาง เลยถามต่อว่า “วิ่งหนีอะไรหรือพี่?” จนได้รับคำอธิบายและถึงบางอ้อ แต่กระนั้นผมยังฝืนคำเตือนของพี่ๆ เมื่อฟุตบอลเตรียมอุดม ซึ่งจัดขึ้นเป็น
ครั้งแรกของกรมพลศึกษา เข้ารอบ 2 ฝนตกทุกวัน (เทอม 2) เปียกมะลอกมะแลก ขึ้นรถเมล์สาย 18 สี่พระยา-สะพานซังฮี้ กลับบ้านซึ่งอยู่ตรงข้าม รพ.พระมงกุฎ เกือบทุกเย็นที่มีกีฬาแข่ง...ดูกีฬาบ่อย
เริ่มรู้ว่าคำว่า “อำนวยศิลป์” เป็นคำเฉพาะที่มีมนต์ขลัง มีพลัง มีเอกลักษณ์ ต่างจากโรงเรียนอื่นๆที่ขึ้นต้นด้วย “อำนวย” หรือลงท้ายด้วย “ศิลป์” ระยะหลังๆ (20-30 ปี) ได้ยินน้องๆเรียกตัวเองว่าเด็ก “อำนวย” ทำให้รู้สึกแปลกๆ ดูขาดๆ หรือลดลงอะไร
สักอย่าง อยากให้น้องๆรู้สึกว่าคำว่า “อำนวยศิลป์” เป็นคำเฉพาะ เป็นคำคำเดียว เรียกตัวเองว่า “คณะเรา” , “อ.น.ศ.” ชมพูม่วงดวงใจ จะดูมี CLASS กว่า ปกติผมจะใช้คำว่า “ผม...อำนวยศิลป์” ครับ อย่างเต็มปาก เมื่อพบปะผู้คนและถูกถาม หรือเมื่อต้องแสดงตน
และผมจะหาโอกาสและแสดงตนเสมอเมื่อสบโอกาสหรือมีคนเปิดช่องให้...
ปลาย พ.ศ. 2500 อนศ.เข้าชิงชนะเลิศกับ ตอ. จำวันที่ เดือน ไม่ได้จริงๆ...วันนั้นตั้งแต่เช้าแทบจะไม่ได้เรียน เตรียม,ธง,ป้ายเชียร์ โรงอาหารเปิดเพลงเชียร์ทั้งวัน... ตกบ่ายเสียงเอะอะจากหน้าโรงเรียนว่า สตร. ข้ามเส้นแบ่งเขต (สน.พญาไท) มาแล้ว พี่ๆวิ่งเช็คที่เก็บคลังแสงกันวุ่น แต่พอใกล้เข้ามาทุกคนต้องแปลกใจอย่างที่สุด...กองดุริยางค์ สตร. พร้อมป้ายผ้าผืนใหญ่ชู “สตร.เชียร์ อนศ.” มาเจริญสัมพันธไมตรีด้วย และตามไปปักหลักเชียร์ที่หัวมุมรอยต่อของอัฒจรรย์ หลังคา SCORE BOARD เราถูกยิงนำไปก่อน 0-1 และในที่สุดก็คว้าโล่ห์ฟุตบอลเตรียมอุดมครั้งแรกมาครองด้วยสกอร์ 3-1 อาจารย์พาซึ่งปกติมือซ้ายถือบุหรี่กระป๋อง____ มือขวาถือไม้เรียว วันนั้น 2 มือของท่านโอบกอดโล่ห์แนบแน่น ท่านพูดหลังสนามศุภว่า เราอยากจะ
แห่โล่ห์กลับโรงเรียน แต่มีประกาศของคณะปฏิวัติ (จอมพลสฤษฎ์ ธนะรัตน์)ห้ามชุมนุม หรือเดินขบวน เราจึงปฏิบัติตาม...ตื่นเต้นอย่างบอกไม่ถูกครับสำหรับปีแรกในรั้ว ชมพู-ม่วง สำหรับเด็กอายุ 9 ขวบอย่างผม ในเวลาไม่ถึงปี เลือดผมกลายเป็นสีชมพู-ม่วงไปแล้ว ...ผมขอบันทึกวีรบุรุษ พี่ๆของเราซึ่งผมจำได้แค่ 3 คนจริงๆ 1.ผู้รักษาประตู กระจ่าง อินใจเอื้อ
2.แบ็คซ้าย วิญญา แสงมิตร 3.ศักดิ์ศิริ วิเศษสมิต จำตำแหน่งไม่ได้ เชื่อว่าที่โรงเรียนน่าจะมีรายชื่อนักฟุตบอลชุดนี้อยู่ .....สวัสดี
@ @ @ @ @ @ @ @ @ @ @ @
_________________
ศุภอรรถ นัจจะนันทน์ 19440
รุ่นลมโชย (มศ.3 ปี 06)
041 929 5152
Thip goldsmith & Jewellery
612-93876272
Sydney Australia
SENSE OF AMNUAY SILPA
พี่ 'อรรถ tigermoth21 ณ ซิดนีย์ โทร.มาเล่าให้ฟังว่า พี่ไปซื้อเครื่องเสียง ที่ร้าน REZET ชั้นสาม ฟอร์จูนทาวน์ พบเจ้าของร้าน คุยกันถูกคอ ได้ความว่าชื่อ อนวัธ สายอุบล ถามต่อไปว่า เรียนจบที่ไหน เค้าบอกว่า วัดเบญจฯ กับ อะไรอีกสัก รร.นึง
แล้วอึ้งไปนิดหน่อยก่อนจะโพล่งมาว่า "ผมเรียนป.1- ป.7 ที่ อ.น.ศ. เลขประจำตัว 38851 ตอนนั้นใช้ชื่อ วิบูลย์ สายอุบล " แค่นั้นแหละ เรื่องเครื่องเสียงกลายเป้นเรื่องรองในการสนทนาไปเลย ได้ความเพิ่มว่าพี่ชาย คุณ อนวัธ ก็ เด็กอำนวยศิลป์ เลขประจำตัว 29807 ชูศักดิ์ สายอุบล
ว่างๆจะแวะไปติดสติ๊กเกอร์ ซะหน่อย
ก่อนหน้านี้ไม่กี่วัน ผมไปกับเพื่อนกะไปเป็นล่ามให้เพื่อนของเพื่อนที่มาจาก สิงคโปร์ มา พรีเซนต์ ระบบเครื่องเลเซอร์ สร้างแม่พิมพ์ หรือชิ้นงานโปรโตไทพ์ EOS Laser-sintering จากเยอรมัน (http://www.lasertooling.co.th) กับลูกค้าที่ติดต่อเข้ามา
พอไปถึง บ.ลูกค้ารายที่ว่า เห็นหน้าพี่เค้า ก็เอะใจ เคยเห็นที่ไหนหว่า เลยลองออนไลน์ มือถือเช็คชื่อพี่เค้าจากนามบัตร ที่เค้ายื่นมาให้ แจคพอร์ต สิครับ พี่เค้าจบ อนศ. จริงๆ อยู่รุ่นจานทอง แกบอกว่า เคยไปงาน แค่ 2-3 หน กะจะไปงาน 80 ปี แต่แกจำผิดอาทิตย์ เลยบ่นว่าเสียดาย แล้ว ธุรกิจข้ามชาติ ก็แทบไม่ได้คุย มาเฮฮาเรื่องร่อนจานรายวันกัน ในรถพอจะมีสติ๊กเกอร์ เลยวิ่งไปหยิบมาให้แกติดรถ มินิ เก่าๆ คลาสสิคมาก มีถังน้ำมัน 2 ข้างเลย นำเข้าจาก อังกฤษ
อ้อ พี่เค้าชื่อ " อภินันท์ ผู้พัฒน์ " (45336) 081-559-5555 เป็นสถาปนิก มีร้านอาหาร และทำของที่ระลึกด้วยเครื่องขึ้นรูปจากเลเซอร์ วางขายตามสถานที่ท่องเที่ยวเช่น วัดอรุณฯ พระที่นั่งวิมานเมฆ พร้อมสาธิตเครื่องที่ว่า (เครื่องแรกของเอเซีย) ให้ดู เครื่องมันจะโรยผงพลาสติค-ไนล่อน หรือโลหะ แล้วเลเซอร์ก็จะกวาดแสงความร้อน แบบเดียวกับหัวหมึกอิงค์เจ๊ต ให้ผงวัสดุเชื่อมติดกันทีละชั้นจากล่างขึ้นบน จนได้วัตถุสามมิติ อย่างในรูปข้างล่าง เรียกว่ามี file AutoCAD มาก็ทำอะไรก็ได้ ตั้งแต่โมเดล เล็กๆ จนถึง อะไหล่เครื่องบิน
แล้วอึ้งไปนิดหน่อยก่อนจะโพล่งมาว่า "ผมเรียนป.1- ป.7 ที่ อ.น.ศ. เลขประจำตัว 38851 ตอนนั้นใช้ชื่อ วิบูลย์ สายอุบล " แค่นั้นแหละ เรื่องเครื่องเสียงกลายเป้นเรื่องรองในการสนทนาไปเลย ได้ความเพิ่มว่าพี่ชาย คุณ อนวัธ ก็ เด็กอำนวยศิลป์ เลขประจำตัว 29807 ชูศักดิ์ สายอุบล
ว่างๆจะแวะไปติดสติ๊กเกอร์ ซะหน่อย
ก่อนหน้านี้ไม่กี่วัน ผมไปกับเพื่อนกะไปเป็นล่ามให้เพื่อนของเพื่อนที่มาจาก สิงคโปร์ มา พรีเซนต์ ระบบเครื่องเลเซอร์ สร้างแม่พิมพ์ หรือชิ้นงานโปรโตไทพ์ EOS Laser-sintering จากเยอรมัน (http://www.lasertooling.co.th) กับลูกค้าที่ติดต่อเข้ามา
พอไปถึง บ.ลูกค้ารายที่ว่า เห็นหน้าพี่เค้า ก็เอะใจ เคยเห็นที่ไหนหว่า เลยลองออนไลน์ มือถือเช็คชื่อพี่เค้าจากนามบัตร ที่เค้ายื่นมาให้ แจคพอร์ต สิครับ พี่เค้าจบ อนศ. จริงๆ อยู่รุ่นจานทอง แกบอกว่า เคยไปงาน แค่ 2-3 หน กะจะไปงาน 80 ปี แต่แกจำผิดอาทิตย์ เลยบ่นว่าเสียดาย แล้ว ธุรกิจข้ามชาติ ก็แทบไม่ได้คุย มาเฮฮาเรื่องร่อนจานรายวันกัน ในรถพอจะมีสติ๊กเกอร์ เลยวิ่งไปหยิบมาให้แกติดรถ มินิ เก่าๆ คลาสสิคมาก มีถังน้ำมัน 2 ข้างเลย นำเข้าจาก อังกฤษ
อ้อ พี่เค้าชื่อ " อภินันท์ ผู้พัฒน์ " (45336) 081-559-5555 เป็นสถาปนิก มีร้านอาหาร และทำของที่ระลึกด้วยเครื่องขึ้นรูปจากเลเซอร์ วางขายตามสถานที่ท่องเที่ยวเช่น วัดอรุณฯ พระที่นั่งวิมานเมฆ พร้อมสาธิตเครื่องที่ว่า (เครื่องแรกของเอเซีย) ให้ดู เครื่องมันจะโรยผงพลาสติค-ไนล่อน หรือโลหะ แล้วเลเซอร์ก็จะกวาดแสงความร้อน แบบเดียวกับหัวหมึกอิงค์เจ๊ต ให้ผงวัสดุเชื่อมติดกันทีละชั้นจากล่างขึ้นบน จนได้วัตถุสามมิติ อย่างในรูปข้างล่าง เรียกว่ามี file AutoCAD มาก็ทำอะไรก็ได้ ตั้งแต่โมเดล เล็กๆ จนถึง อะไหล่เครื่องบิน
EPISODE 2 PART 2 อสช. ทาบ อนศ. (ปิดประตูตีแมว)
Wed Nov 02, 2005 12:50 pm
.
....รุ่งขึ้น นสพ.ทุกฉบับลงข่าว อนศ. “ข้ามรุ่น” โธ่.....ผู้ใหญ่ให้เกียรติมาเล่นกับเรา เราก็ต้องเป็นผู้น้อยที่ดีตอบสนองบ้าง.....ป้องกันศักดิ์ศรีเท่านั้นเองครับ ครั้งนั้นเราไม่เสียเครดิตครับ.....ปลายปีเดียวกันนั้นศึกบาสเกตบอล อนศ. VS อสช. หลังเกมจำผลไม่ได้ รู้เรื่องอีกทีก็วิ่งกันอีกแล้ว รถบัสนักกีฬาของเราถูกเจาะยาง ขณะที่พวกเราส่วนใหญ่ทยอยกันกลับเกือบหมดแล้ว..... แปลกครับไม่ทราบว่าเกิดเฮี้ยนอะไรขึ้นมา ส่วนน้องของเรารวมทั้งรุ่นเล็กๆ ถูกล้อมกรอบ ในบริเวณสนามศุภฯ พวกที่กำลังเดินทางกลับทางเส้นทางสู่สี่แยกราชเทวี , ราชประสงค์ , สะพานยศเส เดินบ้าง รถเมล์บ้างได้รับข่าวส่งกันต่อๆมา.....
ภายในเวลาไม่ถึง 10- 15 นาที เรารวมใจย้อนกลับมาได้นับพัน เข้าโอบล้อมสนามศุภฯ และเริ่มรายการปิดประตูตีแมวครับ 20.00 ช่อง 4 บางขุนพรหม ออกข่าวเตือนนักเรียนกางเกงน้ำเงินอย่าผ่านไปแถวสนามศุภฯ..... จนกระทั่งหลัง 21.00 น. กรมพลฯ ตัดสินใจส่งรถบัสนักเรียน (เหลือง-ดำ) ฝ่าเข้าไปรับอาเสี่ยน้อยทั้งหลายกลับบ้าน ก็บุบสลายพอสมควร รถบัสนะครับ.....จากนั้นเสี่ยก็ไม่เคยตอแยกับเราอีกเลย ไม่ว่าที่ไหนและเมื่อใด.....อ้อ! มีภาพยนตร์ข่าวเหตุการณ์ประกอบด้วยครับ..... เอกลักษณ์อันหนึ่งของ “คณะเรา” ครับ “สามัคคีคือพลัง” พี่ๆหลายคนเล่าว่า ถึงบ้านแล้วทราบข่าวทาง TV ยังย้อนกลับไปสมทบเลยครับ..... ออกศึกบ่อย(วิ่งซะส่วนมาก) สั่งสมประสบการณ์ ทางหนีทีไล่ จากรุ่นพี่ๆ ชักเริ่มกร่าง กวนๆโรงเรียนอื่นแถวๆบ้านเล่นบ้างพอแก้เหงา.....อยากกลับเป็นเด็กอีกครับ.....
26 พ.ย.นี้ คงจะกลับเป็นเด็กอีกครั้ง อยากใส่ชุดนักเรียนแต่คงเขม่วพุงไม่ไหว.....ผมพยายามจะนำตำนานเก่าๆที่เกี่ยวพันกับ “คณะเรา” มาเล่าทบทวน ซึ่งบางครั้งส่วนมากรายละเอียดปลีกย่อยไม่ละเอียดนัก เพราะกาลเวลาเนิ่นนานมาแล้ว และผมก็ยังเด็กมาก พี่ๆที่อยู่ในเหตุการณ์เหล่านั้นจะออกมาเสริมหรือเพิ่มเติมข้อมูลบ้างก็น่าจะสนุกดี ผมจึงพยายามเอ่ยนามพี่ๆนักกีฬา หรือพี่ๆที่มีชื่อเสียงในวงสังคม การเมือง ธุรกิจต่างๆ เพื่อจะได้ปลุกระดมความรักและความผูกพันที่มีต่อสถาบันและเพื่อน , พี่ , น้อง “คณะเรา” หลายคนไม่เคยมาเลย ไม่ว่างานรุ่น หรือ งานรวมใหญ่ หลายคนมาประจำทุกงาน อีกหลายๆคนอยากมาใจจะขาดแต่มาไม่ได้ด้วยเหตุผลต่างๆกัน หลายคนใช้เป็นข้ออ้างหนีภรรยาออกมาเหมือนวัน HALLOWEEN อย่าถามว่ามางานโรงเรียนแล้วจะได้ประโยชน์อะไรบ้าง จงถามว่ามางานโรงเรียนแล้วตัวท่านจะทำอะไรเพื่อตอบแทนบุญคุณโรงเรียนและครูบาอาจารย์ จะช่วยเหลืออะไรเพื่อนฝูงพี่น้องได้บ้าง? แล้วท่านจะอยากมา.....
มาชื่นชมกับความสำเร็จ ความเจริญก้าวหน้าของเพื่อนร่วมสถาบัน มาระลึกถึงความหลังครั้งยังเยาว์วัยที่เป็นอมตะ..... สิ่งทั้งหลายที่หล่อหลอมพวกเราให้เป็นผู้เป็นคนยืนหยัดเป็นปึกแผ่น เป็นตำนานเล่าขานมาจนทุกวันนี้.....ผมอยากเห็นพี่ๆที่จะเอ่ยนามต่อไปนี้ (คงจะเลย 60 กันหมดแล้ว) ครูวิทยา ณ บางช้าง นักบาสเกตบอล , พี่ชาญณรงค์ เสรีวัฒน์ , พี่เฉลิมศักดิ์ พันธุ์มณี(สมญา “ไอ้หลอ” คนละคนกับครูธนิต จำปาแดง นะครับ) พี่เฉลิมพันธุ์ พันธุ์มณี เพื่อนรุ่นเดียวกับผม พลตรี ศุภอักษร สังประกุล (ผบ.มณฑลทหารบกที่ 11) อยู่ไกลถึงเชียงราย , พล ต.ต.วิทยา โกสิยสถิต ผบ.บชน 4 ไม่ได้พบกันนานแล้ว , พลอากาศตรีกิติ อ่อนท้วม , พลตรีนายแพทย์สุทธิชาติ พืชผล เพื่อนๆผมคงเหลืออายุราชการกันอย่างน้อย 3-4 ปี ครับ ช่วยส่งข่าวกันต่อด้วยครับ ใครรู้จัก , เป็นเพื่อน , พี่ , น้อง , เขย , สะใภ้ อนศ. ได้ทั้งนั้นครับ
อาจารย์แม่ที่ว่าแน่ๆน่ะ แม่บ้าน อนศ. นะครับ สามีท่าน พล อากาศโท____สินธุเดชะ ขอประทานโทษจำชื่อไม่ได้ครับ ใครช่วยค้นหน่อย.....อาจารย์แม่พูดเสมอว่าสอบเข้าจุฬาฯได้เพราะมีหนุ่ม อนศ. ติวให้ ผมเคยพบตัวจริงท่านก่อนเกษียนราชการ หล่อมาดแมนจริงๆ..... พี่อีกคน พลอากาศโท นันทพล บุณยเสนา อดีตผู้รักษาประตูรุ่นเล็ก สมัยเป็นนักบอลหล่อมากคนนึง เรือเอกถมทวานิต หัทโยดม นักบอล นักรักบี้ ถ้าไม่ผิดสมญา “หน่อยนาฎศิลป์” จากนักบู๊ ชักจะกลายมาเป็นนักรัก บทความ RATE “PG” น่าจะดีแล้ว
เสียดาย น้องชัยวัฒน์ลงชื่อจริงผมไปแล้ว ไม่งั้นอาจจะมีเรื่องล่อแหลมถึง RATE “R” เมื่อย่างสู่ยุค TEEN ของรุ่นผม.....ล้อเล่นครับ มีไม่ได้ครับต้องพาดพิงถึงอีกฝ่าย จะเสียความเป็น GENTLEMAN ของลูกศิษย์อาจารย์พา.....คิดถึงท่านครับ ภาพท่านสวมครุยถือไม้เรียวเดินรอบโรงเรียน เสียงท่านไม่เหมือนใคร ฟังเหมือนจะดุดันแต่หนักแน่น และแฝงด้วยเมตตาและห่วงใย.....เป็นเอกบุรุษ เป็นตำนาน ของคำว่า “ครู” ซึ่งท่านชอบที่จะให้นักเรียนเรียกท่านว่า “ครูพา” ด้วยรัก เคารพและเทอดทูญ จะระลึกถึงท่านตลอดไปชั่วกาลนาน ชมพู-ม่วง ดวงใจ........สวัสดี
_________________
ศุภอรรถ นัจจะนันทน์ 19440
รุ่นลมโชย (มศ.3 ปี 06)
041 929 5152
Thip goldsmith & Jewellery
612-93876272
Sydney Australia
.
....รุ่งขึ้น นสพ.ทุกฉบับลงข่าว อนศ. “ข้ามรุ่น” โธ่.....ผู้ใหญ่ให้เกียรติมาเล่นกับเรา เราก็ต้องเป็นผู้น้อยที่ดีตอบสนองบ้าง.....ป้องกันศักดิ์ศรีเท่านั้นเองครับ ครั้งนั้นเราไม่เสียเครดิตครับ.....ปลายปีเดียวกันนั้นศึกบาสเกตบอล อนศ. VS อสช. หลังเกมจำผลไม่ได้ รู้เรื่องอีกทีก็วิ่งกันอีกแล้ว รถบัสนักกีฬาของเราถูกเจาะยาง ขณะที่พวกเราส่วนใหญ่ทยอยกันกลับเกือบหมดแล้ว..... แปลกครับไม่ทราบว่าเกิดเฮี้ยนอะไรขึ้นมา ส่วนน้องของเรารวมทั้งรุ่นเล็กๆ ถูกล้อมกรอบ ในบริเวณสนามศุภฯ พวกที่กำลังเดินทางกลับทางเส้นทางสู่สี่แยกราชเทวี , ราชประสงค์ , สะพานยศเส เดินบ้าง รถเมล์บ้างได้รับข่าวส่งกันต่อๆมา.....
ภายในเวลาไม่ถึง 10- 15 นาที เรารวมใจย้อนกลับมาได้นับพัน เข้าโอบล้อมสนามศุภฯ และเริ่มรายการปิดประตูตีแมวครับ 20.00 ช่อง 4 บางขุนพรหม ออกข่าวเตือนนักเรียนกางเกงน้ำเงินอย่าผ่านไปแถวสนามศุภฯ..... จนกระทั่งหลัง 21.00 น. กรมพลฯ ตัดสินใจส่งรถบัสนักเรียน (เหลือง-ดำ) ฝ่าเข้าไปรับอาเสี่ยน้อยทั้งหลายกลับบ้าน ก็บุบสลายพอสมควร รถบัสนะครับ.....จากนั้นเสี่ยก็ไม่เคยตอแยกับเราอีกเลย ไม่ว่าที่ไหนและเมื่อใด.....อ้อ! มีภาพยนตร์ข่าวเหตุการณ์ประกอบด้วยครับ..... เอกลักษณ์อันหนึ่งของ “คณะเรา” ครับ “สามัคคีคือพลัง” พี่ๆหลายคนเล่าว่า ถึงบ้านแล้วทราบข่าวทาง TV ยังย้อนกลับไปสมทบเลยครับ..... ออกศึกบ่อย(วิ่งซะส่วนมาก) สั่งสมประสบการณ์ ทางหนีทีไล่ จากรุ่นพี่ๆ ชักเริ่มกร่าง กวนๆโรงเรียนอื่นแถวๆบ้านเล่นบ้างพอแก้เหงา.....อยากกลับเป็นเด็กอีกครับ.....
26 พ.ย.นี้ คงจะกลับเป็นเด็กอีกครั้ง อยากใส่ชุดนักเรียนแต่คงเขม่วพุงไม่ไหว.....ผมพยายามจะนำตำนานเก่าๆที่เกี่ยวพันกับ “คณะเรา” มาเล่าทบทวน ซึ่งบางครั้งส่วนมากรายละเอียดปลีกย่อยไม่ละเอียดนัก เพราะกาลเวลาเนิ่นนานมาแล้ว และผมก็ยังเด็กมาก พี่ๆที่อยู่ในเหตุการณ์เหล่านั้นจะออกมาเสริมหรือเพิ่มเติมข้อมูลบ้างก็น่าจะสนุกดี ผมจึงพยายามเอ่ยนามพี่ๆนักกีฬา หรือพี่ๆที่มีชื่อเสียงในวงสังคม การเมือง ธุรกิจต่างๆ เพื่อจะได้ปลุกระดมความรักและความผูกพันที่มีต่อสถาบันและเพื่อน , พี่ , น้อง “คณะเรา” หลายคนไม่เคยมาเลย ไม่ว่างานรุ่น หรือ งานรวมใหญ่ หลายคนมาประจำทุกงาน อีกหลายๆคนอยากมาใจจะขาดแต่มาไม่ได้ด้วยเหตุผลต่างๆกัน หลายคนใช้เป็นข้ออ้างหนีภรรยาออกมาเหมือนวัน HALLOWEEN อย่าถามว่ามางานโรงเรียนแล้วจะได้ประโยชน์อะไรบ้าง จงถามว่ามางานโรงเรียนแล้วตัวท่านจะทำอะไรเพื่อตอบแทนบุญคุณโรงเรียนและครูบาอาจารย์ จะช่วยเหลืออะไรเพื่อนฝูงพี่น้องได้บ้าง? แล้วท่านจะอยากมา.....
มาชื่นชมกับความสำเร็จ ความเจริญก้าวหน้าของเพื่อนร่วมสถาบัน มาระลึกถึงความหลังครั้งยังเยาว์วัยที่เป็นอมตะ..... สิ่งทั้งหลายที่หล่อหลอมพวกเราให้เป็นผู้เป็นคนยืนหยัดเป็นปึกแผ่น เป็นตำนานเล่าขานมาจนทุกวันนี้.....ผมอยากเห็นพี่ๆที่จะเอ่ยนามต่อไปนี้ (คงจะเลย 60 กันหมดแล้ว) ครูวิทยา ณ บางช้าง นักบาสเกตบอล , พี่ชาญณรงค์ เสรีวัฒน์ , พี่เฉลิมศักดิ์ พันธุ์มณี(สมญา “ไอ้หลอ” คนละคนกับครูธนิต จำปาแดง นะครับ) พี่เฉลิมพันธุ์ พันธุ์มณี เพื่อนรุ่นเดียวกับผม พลตรี ศุภอักษร สังประกุล (ผบ.มณฑลทหารบกที่ 11) อยู่ไกลถึงเชียงราย , พล ต.ต.วิทยา โกสิยสถิต ผบ.บชน 4 ไม่ได้พบกันนานแล้ว , พลอากาศตรีกิติ อ่อนท้วม , พลตรีนายแพทย์สุทธิชาติ พืชผล เพื่อนๆผมคงเหลืออายุราชการกันอย่างน้อย 3-4 ปี ครับ ช่วยส่งข่าวกันต่อด้วยครับ ใครรู้จัก , เป็นเพื่อน , พี่ , น้อง , เขย , สะใภ้ อนศ. ได้ทั้งนั้นครับ
อาจารย์แม่ที่ว่าแน่ๆน่ะ แม่บ้าน อนศ. นะครับ สามีท่าน พล อากาศโท____สินธุเดชะ ขอประทานโทษจำชื่อไม่ได้ครับ ใครช่วยค้นหน่อย.....อาจารย์แม่พูดเสมอว่าสอบเข้าจุฬาฯได้เพราะมีหนุ่ม อนศ. ติวให้ ผมเคยพบตัวจริงท่านก่อนเกษียนราชการ หล่อมาดแมนจริงๆ..... พี่อีกคน พลอากาศโท นันทพล บุณยเสนา อดีตผู้รักษาประตูรุ่นเล็ก สมัยเป็นนักบอลหล่อมากคนนึง เรือเอกถมทวานิต หัทโยดม นักบอล นักรักบี้ ถ้าไม่ผิดสมญา “หน่อยนาฎศิลป์” จากนักบู๊ ชักจะกลายมาเป็นนักรัก บทความ RATE “PG” น่าจะดีแล้ว
เสียดาย น้องชัยวัฒน์ลงชื่อจริงผมไปแล้ว ไม่งั้นอาจจะมีเรื่องล่อแหลมถึง RATE “R” เมื่อย่างสู่ยุค TEEN ของรุ่นผม.....ล้อเล่นครับ มีไม่ได้ครับต้องพาดพิงถึงอีกฝ่าย จะเสียความเป็น GENTLEMAN ของลูกศิษย์อาจารย์พา.....คิดถึงท่านครับ ภาพท่านสวมครุยถือไม้เรียวเดินรอบโรงเรียน เสียงท่านไม่เหมือนใคร ฟังเหมือนจะดุดันแต่หนักแน่น และแฝงด้วยเมตตาและห่วงใย.....เป็นเอกบุรุษ เป็นตำนาน ของคำว่า “ครู” ซึ่งท่านชอบที่จะให้นักเรียนเรียกท่านว่า “ครูพา” ด้วยรัก เคารพและเทอดทูญ จะระลึกถึงท่านตลอดไปชั่วกาลนาน ชมพู-ม่วง ดวงใจ........สวัสดี
_________________
ศุภอรรถ นัจจะนันทน์ 19440
รุ่นลมโชย (มศ.3 ปี 06)
041 929 5152
Thip goldsmith & Jewellery
612-93876272
Sydney Australia
EPISODE 2 อนศ. ปะทะ นนอ.
Tue Nov 01, 2005 9:24 am
.....31 ต.ค. 05 ข่าวดีในรอบปี ลูกชาย 2 คน ทั้ง SYDNEY U และ UNSW สอบเสร็จ 18 และ 23 พ.ย. ผมทำ BOOKING ตั้งแต่ต้นปี กลับเมืองไทย 25 พ.ย. พบกันที่โรงเรียน 26 พ.ย.แน่นอน.......
ทั้ง EPISODE 1 และ 3 ผมพยายามจะเชื่อมต่อ GENERATION GAP กับน้องๆรุ่นใหม่ๆ ที่อายุยังไม่ถึง 40 เพื่อจะได้มีตำนานสืบทอดต่อเนื่องไม่ขาดตอน ไม่อยากให้พวกเราลืมพี่ๆ รุ่นที่สร้างชื่อเสียง บุกเบิกจนเป็นที่ยอมรับในทุกสังคมและวงการ พี่ๆ เหล่านั้นมีอายุอานามตั้งแต่ 60 ต้นๆ จนถึง 70 กว่ากันแล้ว ท่านคงไม่มีเวลามานั่ง TID COM.กับพวกเรา แต่ผมจะพยายามเอ่ยนามท่านเหล่านั้นเท่าที่มีโอกาส และความจำจะอำนวยให้...
2501 ผมเรียนเก่งขึ้นจาก ป.4ก ครูยุพดี ภมรานนท์ ขึ้นมา ม.1ข ครูประสงค์ ทศพิมพ์ จำอะไรไม่ได้มากเกี่ยวกับกีฬา , มวย , ยูโด , บอลสนามหลวง (เล็ก , กลาง , ใหญ่) จัดโดยเทศบาล (กทม.) กรีฑา กวาดหมด เล็ก , กลาง , ใหญ่ เหลือจิ๋วไว้ให้ ร.ร.วัดแจงร้อน ราชการ แถมหลังแข่งมีประปราย ผมวิ่งเก่งขึ้น รู้จังหวะ ได้เปรียบ เสียเปรียบ.....
2502 ฟุตบอลเตรียมอุดมรอบ 2 อนศ.- นนอ. คงแปลกใจว่าทำไม นนอ. มาแข่งบอลเตรียม สมัยนั้นเพิ่งเริ่มแยกเตรียมทหาร ทั้ง 3 เหล่ายังมีเตรียม ปี 1 และ 2 ของตัวเองอยู่ จึงมีสิทธิ์ส่งแข่งได้ นักกีฬาจะต้องเป็นเตรียมปี 1,2 เท่านั้น แต่คนดูน่ะ นนอ.ปี1-5 ครับ.....SCORE อยู่ที่ 2-1 ครึ่งแรกจำไม่ได้ว่าถูกนำหรือนำอยู่ ก็เกิดการกระทบกระทั่งกัน ซึ่งนำมาสู่.....ราวี.....ราวี อยากวิ่งอีกแล้วครับ คราวนี้ค่อนข้างเสียเปรียบ เพราะ นนอ. มี สห.ทอ. มาเชียร์ด้วย จำได้ว่า พานท้าย.....ฉวัดเฉวียนไล่หลังมา รุ่นพี่ๆต้านได้สมศักดิ์ศรีครับ... อัฒจรรย์ไม้ (จำชื่อไม่ได้) ข้างสนามศุภฯ รุ่นเล็กๆขนาดผมวิ่งกระเจิงมาทางห้องพักนักกีฬาฯ กำลังจะจนมุม.....ปีนข้ามรั้วไม้.....หันกลับไปดูเห็นพี่หมายเลข 2 ของเรา วิญญา แสงมิตร โดดเข้าขวางกลุ่มแรกที่ตามติดมา.....เสร็จแน่ 1 ต่อ 5-6 ข้ามรั้วมาแล้วแต่อดหันกลับมาลุ้นไม่ได้.....ชั่วขณะนั้นพี่วิญญาดึงเสือซ่อนเล็บออกมาและขว้างหนึ่งด้ามลงปักบนพื้น..... “ลูกผู้ชายอย่าหมาหมู่.....หยิบขึ้นมาเดี่ยวกับผมทีละคน” ผมใจสั่นตึกๆ ไม่เคยเห็นเหตุการณ์แบบนี้สดๆมาก่อน.....โดยชั่วไม่กี่วินาที รู้สึกนานเป็นหลายนาที.....ในที่สุด คงเพื่อหลีกเลี่ยงการนองเลือด.....ไม่มีใครหยิบขึ้นมา พวกพี่ๆเราก็ตามมาสมทบและสลายตัวกันไป ผมคงไม่เน้นรายละเอียดไปกว่านี้.....
ทุกวันนี้จะจำภาพพี่วิญญา แสงมิตร ได้แม่นยำที่สุด...ดั่งเช่นท่านอาจารย์พาจะเน้นคำว่า MANLY บ่อยๆ หรือ GENTLEMAN ซึ่งหายากมากในยุคนี้.....
ประทับใจ อกสั่นขวัญแขวนพอสมควร สำหรับปีที่ 2 ในรั้วชมพู-ม่วง ของผม พี่ๆรุ่นใหญ่ในสมัยนั้นเท่าที่พอจำได้คือ พี่สมพงษ์ อมรวิวัฒน์ พี่จุมพล ปั้นดี (รุ่นเจ้าอาวาส) พี่ศรีโรจน์ แนวมาลี พี่ไสลรัตน์ พีรมูล รุ่นรองๆลงมา พี่ผดุง ทองบริสุทธิ์ ใครผ่านไปเที่ยวหัวหิน เจ็บไข้ได้ป่วยแวะหาพี่ผดุงที่ รพ.ซาลเปาโล หัวหิน ไม่ป่วยก็แวะทักทายที่ผดุงได้ (อดีตศูนย์หน้ารุ่นใหญ่ 2503-04) พี่เกษม บุญอนันต์ อยู่ที่ไหนส่งข่าวบ้างครับ พี่ๆเหล่านี้เป็นตำนานเล่าต่อสืบทอดมา แต่ไม่ทราบว่าอาจจะตกหล่นในช่วงไหนบ้าง.....พี่วีระ เพ่งเล็งผล หรือ พี่ใหญ่ ครูทนงพล เพ่งเล็งผล ในปัจจุบัน ใครเล่าต่อมาบ้างว่าพี่วีระเป็นแชมป์มวยนักเรียนรุ่นฟลายเวท 2 ปีซ้อน คนแรกและคนเดียวในประวัติมวยกรมพลศึกษา ใครจำได้ปีไหนช่วยเล่าบ้าง คิดว่า 2502-03 และ อนศ.เป็นโรงเรียนเดียวที่เคยได้เป็นแชมป์ครบทั้ง 6 รุ่นครับ พี่เมธา ทังสุบุตร แชมป์รุ่นแบนตั้ม พี่สุชาติ ยมแพทย์ (เทพบุตรโลกันต์) จำสมญาพี่เมธาไม่ได้ ใครอยู่แถวๆรุ่นนี้ ออกมาเล่าเรื่องเก่าๆกันบ้างครับ.....
เพลง SONG OF VAGABOND จากภาพยนตร์เรื่อง “ราชาแห่งยาจก” (THE VAGABOND KING) เข้าฉายที่เฉลิมกรุง อันเป็นพื้นฐานทำนองของเพลง “คณะเรา” ท่วงทำนองคึกคัก เร้าใจ และหึกเหิมมาก ของเราค่อนข้างเพี้ยนไปจากที่ผมและรุ่นพี่ๆเคยร้องมา เสียงต้องหนักแน่น และเร่งเร้ากว่าที่ร้องกันในปัจจุบัน CD อยู่ที่ผม จะเอามาให้น้องชัยวัฒน์ถ่ายทอดปรับปรุงต่อไป ตำนานที่ต้องสืบสาน.......
_________________
ศุภอรรถ นัจจะนันทน์ 19440
รุ่นลมโชย (มศ.3 ปี 06)
041 929 5152
Thip goldsmith & Jewellery
612-93876272
Sydney Australia
.....31 ต.ค. 05 ข่าวดีในรอบปี ลูกชาย 2 คน ทั้ง SYDNEY U และ UNSW สอบเสร็จ 18 และ 23 พ.ย. ผมทำ BOOKING ตั้งแต่ต้นปี กลับเมืองไทย 25 พ.ย. พบกันที่โรงเรียน 26 พ.ย.แน่นอน.......
ทั้ง EPISODE 1 และ 3 ผมพยายามจะเชื่อมต่อ GENERATION GAP กับน้องๆรุ่นใหม่ๆ ที่อายุยังไม่ถึง 40 เพื่อจะได้มีตำนานสืบทอดต่อเนื่องไม่ขาดตอน ไม่อยากให้พวกเราลืมพี่ๆ รุ่นที่สร้างชื่อเสียง บุกเบิกจนเป็นที่ยอมรับในทุกสังคมและวงการ พี่ๆ เหล่านั้นมีอายุอานามตั้งแต่ 60 ต้นๆ จนถึง 70 กว่ากันแล้ว ท่านคงไม่มีเวลามานั่ง TID COM.กับพวกเรา แต่ผมจะพยายามเอ่ยนามท่านเหล่านั้นเท่าที่มีโอกาส และความจำจะอำนวยให้...
2501 ผมเรียนเก่งขึ้นจาก ป.4ก ครูยุพดี ภมรานนท์ ขึ้นมา ม.1ข ครูประสงค์ ทศพิมพ์ จำอะไรไม่ได้มากเกี่ยวกับกีฬา , มวย , ยูโด , บอลสนามหลวง (เล็ก , กลาง , ใหญ่) จัดโดยเทศบาล (กทม.) กรีฑา กวาดหมด เล็ก , กลาง , ใหญ่ เหลือจิ๋วไว้ให้ ร.ร.วัดแจงร้อน ราชการ แถมหลังแข่งมีประปราย ผมวิ่งเก่งขึ้น รู้จังหวะ ได้เปรียบ เสียเปรียบ.....
2502 ฟุตบอลเตรียมอุดมรอบ 2 อนศ.- นนอ. คงแปลกใจว่าทำไม นนอ. มาแข่งบอลเตรียม สมัยนั้นเพิ่งเริ่มแยกเตรียมทหาร ทั้ง 3 เหล่ายังมีเตรียม ปี 1 และ 2 ของตัวเองอยู่ จึงมีสิทธิ์ส่งแข่งได้ นักกีฬาจะต้องเป็นเตรียมปี 1,2 เท่านั้น แต่คนดูน่ะ นนอ.ปี1-5 ครับ.....SCORE อยู่ที่ 2-1 ครึ่งแรกจำไม่ได้ว่าถูกนำหรือนำอยู่ ก็เกิดการกระทบกระทั่งกัน ซึ่งนำมาสู่.....ราวี.....ราวี อยากวิ่งอีกแล้วครับ คราวนี้ค่อนข้างเสียเปรียบ เพราะ นนอ. มี สห.ทอ. มาเชียร์ด้วย จำได้ว่า พานท้าย.....ฉวัดเฉวียนไล่หลังมา รุ่นพี่ๆต้านได้สมศักดิ์ศรีครับ... อัฒจรรย์ไม้ (จำชื่อไม่ได้) ข้างสนามศุภฯ รุ่นเล็กๆขนาดผมวิ่งกระเจิงมาทางห้องพักนักกีฬาฯ กำลังจะจนมุม.....ปีนข้ามรั้วไม้.....หันกลับไปดูเห็นพี่หมายเลข 2 ของเรา วิญญา แสงมิตร โดดเข้าขวางกลุ่มแรกที่ตามติดมา.....เสร็จแน่ 1 ต่อ 5-6 ข้ามรั้วมาแล้วแต่อดหันกลับมาลุ้นไม่ได้.....ชั่วขณะนั้นพี่วิญญาดึงเสือซ่อนเล็บออกมาและขว้างหนึ่งด้ามลงปักบนพื้น..... “ลูกผู้ชายอย่าหมาหมู่.....หยิบขึ้นมาเดี่ยวกับผมทีละคน” ผมใจสั่นตึกๆ ไม่เคยเห็นเหตุการณ์แบบนี้สดๆมาก่อน.....โดยชั่วไม่กี่วินาที รู้สึกนานเป็นหลายนาที.....ในที่สุด คงเพื่อหลีกเลี่ยงการนองเลือด.....ไม่มีใครหยิบขึ้นมา พวกพี่ๆเราก็ตามมาสมทบและสลายตัวกันไป ผมคงไม่เน้นรายละเอียดไปกว่านี้.....
ทุกวันนี้จะจำภาพพี่วิญญา แสงมิตร ได้แม่นยำที่สุด...ดั่งเช่นท่านอาจารย์พาจะเน้นคำว่า MANLY บ่อยๆ หรือ GENTLEMAN ซึ่งหายากมากในยุคนี้.....
ประทับใจ อกสั่นขวัญแขวนพอสมควร สำหรับปีที่ 2 ในรั้วชมพู-ม่วง ของผม พี่ๆรุ่นใหญ่ในสมัยนั้นเท่าที่พอจำได้คือ พี่สมพงษ์ อมรวิวัฒน์ พี่จุมพล ปั้นดี (รุ่นเจ้าอาวาส) พี่ศรีโรจน์ แนวมาลี พี่ไสลรัตน์ พีรมูล รุ่นรองๆลงมา พี่ผดุง ทองบริสุทธิ์ ใครผ่านไปเที่ยวหัวหิน เจ็บไข้ได้ป่วยแวะหาพี่ผดุงที่ รพ.ซาลเปาโล หัวหิน ไม่ป่วยก็แวะทักทายที่ผดุงได้ (อดีตศูนย์หน้ารุ่นใหญ่ 2503-04) พี่เกษม บุญอนันต์ อยู่ที่ไหนส่งข่าวบ้างครับ พี่ๆเหล่านี้เป็นตำนานเล่าต่อสืบทอดมา แต่ไม่ทราบว่าอาจจะตกหล่นในช่วงไหนบ้าง.....พี่วีระ เพ่งเล็งผล หรือ พี่ใหญ่ ครูทนงพล เพ่งเล็งผล ในปัจจุบัน ใครเล่าต่อมาบ้างว่าพี่วีระเป็นแชมป์มวยนักเรียนรุ่นฟลายเวท 2 ปีซ้อน คนแรกและคนเดียวในประวัติมวยกรมพลศึกษา ใครจำได้ปีไหนช่วยเล่าบ้าง คิดว่า 2502-03 และ อนศ.เป็นโรงเรียนเดียวที่เคยได้เป็นแชมป์ครบทั้ง 6 รุ่นครับ พี่เมธา ทังสุบุตร แชมป์รุ่นแบนตั้ม พี่สุชาติ ยมแพทย์ (เทพบุตรโลกันต์) จำสมญาพี่เมธาไม่ได้ ใครอยู่แถวๆรุ่นนี้ ออกมาเล่าเรื่องเก่าๆกันบ้างครับ.....
เพลง SONG OF VAGABOND จากภาพยนตร์เรื่อง “ราชาแห่งยาจก” (THE VAGABOND KING) เข้าฉายที่เฉลิมกรุง อันเป็นพื้นฐานทำนองของเพลง “คณะเรา” ท่วงทำนองคึกคัก เร้าใจ และหึกเหิมมาก ของเราค่อนข้างเพี้ยนไปจากที่ผมและรุ่นพี่ๆเคยร้องมา เสียงต้องหนักแน่น และเร่งเร้ากว่าที่ร้องกันในปัจจุบัน CD อยู่ที่ผม จะเอามาให้น้องชัยวัฒน์ถ่ายทอดปรับปรุงต่อไป ตำนานที่ต้องสืบสาน.......
_________________
ศุภอรรถ นัจจะนันทน์ 19440
รุ่นลมโชย (มศ.3 ปี 06)
041 929 5152
Thip goldsmith & Jewellery
612-93876272
Sydney Australia
Episode 3 คณะเราดอนเมือง
Sat Oct 22, 2005 8:31 am
ความทรงจำที่ผูกพัน....นานมากแล้ว ตุลาคม (2523) เสียงเพลง “คณะเรา” ดังกระหึ่ม
ที่ห้องอาทิตย์ ภัตตาคารการบินไทย ชั้น 4 ที่ท่าอากาศยานดอนเมืองตอนบ่ายอ่อนๆ 14 ปี
ที่ดอนเมืองทำให้ผมมั่นใจจัดงานนี้ขึ้นมา ใช้เวลา 1-2 เดือน เดิน , โทร , ถาม , เพื่อน , พี่ , น้อง ชมพู-ม่วง ของเรา ที่ทำมาหากิน มีตำแหน่งหน้าที่ต่างๆ ตั้งแต่การท่าอากาศยาน ,
ตรวจคนเข้าเมือง , ศุลกากร , ด่านกักกันโรค , สายการบินต่างๆได้ประมาณ 120-130 ชีวิต
ท่านอาจารย์พาให้ความเมตตา มาเป็นประธานและเป็นมิ่งขวัญเพื่อประกาศศักดาแห่ง
“คณะเรา” ผมใช้คำว่าศักดาคงไม่มากเกินไป ขอยกตัวอย่างคณะเราที่มาเป็นเกียรติร่วมงานในวันนั้น......พลต.ต.วานิช กุลมา ผู้บังคับการกองตรวจคนเข้าเมือง, ม.ร.ว.ขีโรช วิชากรวรวรรณ นายด่านศุลกากรท่าอากาศยาน , นอ.จรูญ ปี่ทอง ผอ.การท่าอากาศยาน , นอ.เอนก อยู่ดิษฐ์ ,นอ.อำนวย พงษ์ไพศาล , นท.แท่น ธิบดี , พ.ต.อ.สมพล สุธิมัย (ตม.) อดีตแชมป์มวยนักเรียนรุ่นแบนตั้มเวท ศุลกากรระดับผู้ใหญ่อีกหลายท่าน ซึ่งตอนท้ายของงานเราสนุกกันจนเกินงบไปร่วมหมื่น (เก็บคนละ 100 บาท) ก็มีพี่ๆศุลกากรโดดออกมารับหน้าเสื่อทันที เป็นตำนานและโจษท์ขานกันมาว่า ณ ที่เล็กๆแห่งนั้น จะมีศิษย์เก่าโรงเรียนไหนอีกที่สามารถรวมตัวจัดงานชุมนุมทบทวนความสามัคคี ความรัก และผูกพันที่มีต่อสถาบันอันเป็นที่รักและภาคภูมิ ผมตอบได้เลยว่าไม่มี ผ่านมาแล้ว 25 ปี คงจะไม่เก่าเกินไปสำหรับน้องๆ และพี่ๆ หลายๆท่าน
โอกาสหน้าถ้าไม่เป็นเรื่องน่าเบื่อผมจะขอย้อนหลังอดีตไปอีก 23 ปี กึ่งพุทธกาล
พ.ศ.2500 ฟุตบอลเตรียมอุดมของกรมพลศึกษาจัดปีแรก รอบชิง อนศ.vs ตอ. (แปลกแต่จริง สตร.เชียร์ อนศ.) EPISODE 1
อนศ. ปะทะ นนอ. (2502) EPISODE 2
และจากรั้วชมพูม่วงสู่โลกกว้าง EPISODE 4
_________________
ศุภอรรถ นัจจะนันทน์ 19440
รุ่นลมโชย (มศ.3 ปี 06)
041 929 5152
Thip goldsmith & Jewellery
612-93876272
Sydney Australia
ความทรงจำที่ผูกพัน....นานมากแล้ว ตุลาคม (2523) เสียงเพลง “คณะเรา” ดังกระหึ่ม
ที่ห้องอาทิตย์ ภัตตาคารการบินไทย ชั้น 4 ที่ท่าอากาศยานดอนเมืองตอนบ่ายอ่อนๆ 14 ปี
ที่ดอนเมืองทำให้ผมมั่นใจจัดงานนี้ขึ้นมา ใช้เวลา 1-2 เดือน เดิน , โทร , ถาม , เพื่อน , พี่ , น้อง ชมพู-ม่วง ของเรา ที่ทำมาหากิน มีตำแหน่งหน้าที่ต่างๆ ตั้งแต่การท่าอากาศยาน ,
ตรวจคนเข้าเมือง , ศุลกากร , ด่านกักกันโรค , สายการบินต่างๆได้ประมาณ 120-130 ชีวิต
ท่านอาจารย์พาให้ความเมตตา มาเป็นประธานและเป็นมิ่งขวัญเพื่อประกาศศักดาแห่ง
“คณะเรา” ผมใช้คำว่าศักดาคงไม่มากเกินไป ขอยกตัวอย่างคณะเราที่มาเป็นเกียรติร่วมงานในวันนั้น......พลต.ต.วานิช กุลมา ผู้บังคับการกองตรวจคนเข้าเมือง, ม.ร.ว.ขีโรช วิชากรวรวรรณ นายด่านศุลกากรท่าอากาศยาน , นอ.จรูญ ปี่ทอง ผอ.การท่าอากาศยาน , นอ.เอนก อยู่ดิษฐ์ ,นอ.อำนวย พงษ์ไพศาล , นท.แท่น ธิบดี , พ.ต.อ.สมพล สุธิมัย (ตม.) อดีตแชมป์มวยนักเรียนรุ่นแบนตั้มเวท ศุลกากรระดับผู้ใหญ่อีกหลายท่าน ซึ่งตอนท้ายของงานเราสนุกกันจนเกินงบไปร่วมหมื่น (เก็บคนละ 100 บาท) ก็มีพี่ๆศุลกากรโดดออกมารับหน้าเสื่อทันที เป็นตำนานและโจษท์ขานกันมาว่า ณ ที่เล็กๆแห่งนั้น จะมีศิษย์เก่าโรงเรียนไหนอีกที่สามารถรวมตัวจัดงานชุมนุมทบทวนความสามัคคี ความรัก และผูกพันที่มีต่อสถาบันอันเป็นที่รักและภาคภูมิ ผมตอบได้เลยว่าไม่มี ผ่านมาแล้ว 25 ปี คงจะไม่เก่าเกินไปสำหรับน้องๆ และพี่ๆ หลายๆท่าน
โอกาสหน้าถ้าไม่เป็นเรื่องน่าเบื่อผมจะขอย้อนหลังอดีตไปอีก 23 ปี กึ่งพุทธกาล
พ.ศ.2500 ฟุตบอลเตรียมอุดมของกรมพลศึกษาจัดปีแรก รอบชิง อนศ.vs ตอ. (แปลกแต่จริง สตร.เชียร์ อนศ.) EPISODE 1
อนศ. ปะทะ นนอ. (2502) EPISODE 2
และจากรั้วชมพูม่วงสู่โลกกว้าง EPISODE 4
_________________
ศุภอรรถ นัจจะนันทน์ 19440
รุ่นลมโชย (มศ.3 ปี 06)
041 929 5152
Thip goldsmith & Jewellery
612-93876272
Sydney Australia
สมัครสมาชิก:
บทความ (Atom)