.
....รุ่งขึ้น นสพ.ทุกฉบับลงข่าว อนศ. “ข้ามรุ่น” โธ่.....ผู้ใหญ่ให้เกียรติมาเล่นกับเรา เราก็ต้องเป็นผู้น้อยที่ดีตอบสนองบ้าง.....ป้องกันศักดิ์ศรีเท่านั้นเองครับ ครั้งนั้นเราไม่เสียเครดิตครับ.....ปลายปีเดียวกันนั้นศึกบาสเกตบอล อนศ. VS อสช. หลังเกมจำผลไม่ได้ รู้เรื่องอีกทีก็วิ่งกันอีกแล้ว รถบัสนักกีฬาของเราถูกเจาะยาง ขณะที่พวกเราส่วนใหญ่ทยอยกันกลับเกือบหมดแล้ว..... แปลกครับไม่ทราบว่าเกิดเฮี้ยนอะไรขึ้นมา ส่วนน้องของเรารวมทั้งรุ่นเล็กๆ ถูกล้อมกรอบ ในบริเวณสนามศุภฯ พวกที่กำลังเดินทางกลับทางเส้นทางสู่สี่แยกราชเทวี , ราชประสงค์ , สะพานยศเส เดินบ้าง รถเมล์บ้างได้รับข่าวส่งกันต่อๆมา.....
ภายในเวลาไม่ถึง 10- 15 นาที เรารวมใจย้อนกลับมาได้นับพัน เข้าโอบล้อมสนามศุภฯ และเริ่มรายการปิดประตูตีแมวครับ 20.00 ช่อง 4 บางขุนพรหม ออกข่าวเตือนนักเรียนกางเกงน้ำเงินอย่าผ่านไปแถวสนามศุภฯ..... จนกระทั่งหลัง 21.00 น. กรมพลฯ ตัดสินใจส่งรถบัสนักเรียน (เหลือง-ดำ) ฝ่าเข้าไปรับอาเสี่ยน้อยทั้งหลายกลับบ้าน ก็บุบสลายพอสมควร รถบัสนะครับ.....จากนั้นเสี่ยก็ไม่เคยตอแยกับเราอีกเลย ไม่ว่าที่ไหนและเมื่อใด.....อ้อ! มีภาพยนตร์ข่าวเหตุการณ์ประกอบด้วยครับ..... เอกลักษณ์อันหนึ่งของ “คณะเรา” ครับ “สามัคคีคือพลัง” พี่ๆหลายคนเล่าว่า ถึงบ้านแล้วทราบข่าวทาง TV ยังย้อนกลับไปสมทบเลยครับ..... ออกศึกบ่อย(วิ่งซะส่วนมาก) สั่งสมประสบการณ์ ทางหนีทีไล่ จากรุ่นพี่ๆ ชักเริ่มกร่าง กวนๆโรงเรียนอื่นแถวๆบ้านเล่นบ้างพอแก้เหงา.....อยากกลับเป็นเด็กอีกครับ.....
26 พ.ย.นี้ คงจะกลับเป็นเด็กอีกครั้ง อยากใส่ชุดนักเรียนแต่คงเขม่วพุงไม่ไหว.....ผมพยายามจะนำตำนานเก่าๆที่เกี่ยวพันกับ “คณะเรา” มาเล่าทบทวน ซึ่งบางครั้งส่วนมากรายละเอียดปลีกย่อยไม่ละเอียดนัก เพราะกาลเวลาเนิ่นนานมาแล้ว และผมก็ยังเด็กมาก พี่ๆที่อยู่ในเหตุการณ์เหล่านั้นจะออกมาเสริมหรือเพิ่มเติมข้อมูลบ้างก็น่าจะสนุกดี ผมจึงพยายามเอ่ยนามพี่ๆนักกีฬา หรือพี่ๆที่มีชื่อเสียงในวงสังคม การเมือง ธุรกิจต่างๆ เพื่อจะได้ปลุกระดมความรักและความผูกพันที่มีต่อสถาบันและเพื่อน , พี่ , น้อง “คณะเรา” หลายคนไม่เคยมาเลย ไม่ว่างานรุ่น หรือ งานรวมใหญ่ หลายคนมาประจำทุกงาน อีกหลายๆคนอยากมาใจจะขาดแต่มาไม่ได้ด้วยเหตุผลต่างๆกัน หลายคนใช้เป็นข้ออ้างหนีภรรยาออกมาเหมือนวัน HALLOWEEN อย่าถามว่ามางานโรงเรียนแล้วจะได้ประโยชน์อะไรบ้าง จงถามว่ามางานโรงเรียนแล้วตัวท่านจะทำอะไรเพื่อตอบแทนบุญคุณโรงเรียนและครูบาอาจารย์ จะช่วยเหลืออะไรเพื่อนฝูงพี่น้องได้บ้าง? แล้วท่านจะอยากมา.....
มาชื่นชมกับความสำเร็จ ความเจริญก้าวหน้าของเพื่อนร่วมสถาบัน มาระลึกถึงความหลังครั้งยังเยาว์วัยที่เป็นอมตะ..... สิ่งทั้งหลายที่หล่อหลอมพวกเราให้เป็นผู้เป็นคนยืนหยัดเป็นปึกแผ่น เป็นตำนานเล่าขานมาจนทุกวันนี้.....ผมอยากเห็นพี่ๆที่จะเอ่ยนามต่อไปนี้ (คงจะเลย 60 กันหมดแล้ว) ครูวิทยา ณ บางช้าง นักบาสเกตบอล , พี่ชาญณรงค์ เสรีวัฒน์ , พี่เฉลิมศักดิ์ พันธุ์มณี(สมญา “ไอ้หลอ” คนละคนกับครูธนิต จำปาแดง นะครับ) พี่เฉลิมพันธุ์ พันธุ์มณี เพื่อนรุ่นเดียวกับผม พลตรี ศุภอักษร สังประกุล (ผบ.มณฑลทหารบกที่ 11) อยู่ไกลถึงเชียงราย , พล ต.ต.วิทยา โกสิยสถิต ผบ.บชน 4 ไม่ได้พบกันนานแล้ว , พลอากาศตรีกิติ อ่อนท้วม , พลตรีนายแพทย์สุทธิชาติ พืชผล เพื่อนๆผมคงเหลืออายุราชการกันอย่างน้อย 3-4 ปี ครับ ช่วยส่งข่าวกันต่อด้วยครับ ใครรู้จัก , เป็นเพื่อน , พี่ , น้อง , เขย , สะใภ้ อนศ. ได้ทั้งนั้นครับ
อาจารย์แม่ที่ว่าแน่ๆน่ะ แม่บ้าน อนศ. นะครับ สามีท่าน พล อากาศโท____สินธุเดชะ ขอประทานโทษจำชื่อไม่ได้ครับ ใครช่วยค้นหน่อย.....อาจารย์แม่พูดเสมอว่าสอบเข้าจุฬาฯได้เพราะมีหนุ่ม อนศ. ติวให้ ผมเคยพบตัวจริงท่านก่อนเกษียนราชการ หล่อมาดแมนจริงๆ..... พี่อีกคน พลอากาศโท นันทพล บุณยเสนา อดีตผู้รักษาประตูรุ่นเล็ก สมัยเป็นนักบอลหล่อมากคนนึง เรือเอกถมทวานิต หัทโยดม นักบอล นักรักบี้ ถ้าไม่ผิดสมญา “หน่อยนาฎศิลป์” จากนักบู๊ ชักจะกลายมาเป็นนักรัก บทความ RATE “PG” น่าจะดีแล้ว
เสียดาย น้องชัยวัฒน์ลงชื่อจริงผมไปแล้ว ไม่งั้นอาจจะมีเรื่องล่อแหลมถึง RATE “R” เมื่อย่างสู่ยุค TEEN ของรุ่นผม.....ล้อเล่นครับ มีไม่ได้ครับต้องพาดพิงถึงอีกฝ่าย จะเสียความเป็น GENTLEMAN ของลูกศิษย์อาจารย์พา.....คิดถึงท่านครับ ภาพท่านสวมครุยถือไม้เรียวเดินรอบโรงเรียน เสียงท่านไม่เหมือนใคร ฟังเหมือนจะดุดันแต่หนักแน่น และแฝงด้วยเมตตาและห่วงใย.....เป็นเอกบุรุษ เป็นตำนาน ของคำว่า “ครู” ซึ่งท่านชอบที่จะให้นักเรียนเรียกท่านว่า “ครูพา” ด้วยรัก เคารพและเทอดทูญ จะระลึกถึงท่านตลอดไปชั่วกาลนาน ชมพู-ม่วง ดวงใจ........สวัสดี
_________________
ศุภอรรถ นัจจะนันทน์ 19440
รุ่นลมโชย (มศ.3 ปี 06)
041 929 5152
Thip goldsmith & Jewellery
612-93876272
Sydney Australia
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น